I SA/Ke 545/10

Dnia 18 października 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. Znak[...] w przedmiocie wymiaru podatku leśnego za 2010r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla J.W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. Wraz ze skargą z dnia 20 sierpnia 2010r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie wymiaru podatku leśnego za 2010r. J. W. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W złożonym wniosku skarżący oświadcza, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1245,65zł brutto miesięcznie. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje mieszkanie wielkości 47,5m², nieruchomość rolną wielkości 0,4ha. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając sytuację materialną skarżącego oraz fakt, że jest osobą w wieku podeszłym należało stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Ponadto powyższe okoliczności oraz fakt, że skarżący zamieszkuje we W., a sprawa toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).