I SA/Ke 549/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi L. C.S.A. w M. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi na wezwanie oddala skargę. 1.1 Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów postanowieniem dnia [...] 2012 r. nr [...]utrzymał w mocy postanowienie tego organu z dnia [...]2012 r. nr [...]odmawiające A. S.A. w M., zwanej dalej: "Spółką", wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Spółki o przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi na wezwanie. 1.2 Organ przedstawił następujący stan faktyczny sprawy: w dniu 23 stycznia 2012 r. Spółka złożyła wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Ponieważ wniosek nie spełniał wymogów z art. 14 b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm.), organ w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14 h tej ustawy wezwał wnioskodawcę do uzupełnia wniosku w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie to doręczono Spółce w dniu 24 kwietnia 2012 r. W dniu 30 kwietnia 2012 r. Spółka złożyła wniosek o przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Odmawiając wszczęcia postępowania organ podniósł, że wskazany w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej termin siedmiu dni jest terminem ustawowym wynikającym wprost z przepisu ustawy. Organ prowadzący postępowanie nie ma możliwości skrócenia ani wydłużenia tego terminu. Oznacza to, że ze względu na przyczyny formalne, nie było możliwe wszczęcie postępowania w przedmiocie przedłużenia terminu udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wszczęcie postępowania na żądanie strony nastąpić może jedynie wówczas, gdy przepis prawa normuje możliwość żądania określonego zachowania organu administracji. Z uwagi na brak podstawy prawnej, przedmiotowe żądanie nie mogło być rozpatrzone w trybie postępowania podatkowego. W tej sytuacji jedynym dopuszczalnym sposobem załatwienia sprawy, tj. złożonego wniosku o przedłużenie terminu do złożenia wyjaśnień, była odmowa wszczęcia postępowania podatkowego na podstawie art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej. 2.1 Na postanowienie Ministra Finansów Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 165 a § 1 w zw. z art. 14 h i art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że organ nie może przedłużyć siedmiodniowego okresu do udzielenia przez podatnika odpowiedzi na wezwanie organu albowiem nie istnieje przepis normujący takie postępowania. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...]2012 r. 2.2 W uzasadnieniu skargi Spółka zarzuciła organowi błędną interpretację art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Podniosła, że termin, o którym mowa w tym przepisie, nie może być krótszy niż siedmiodniowy. Nie wyklucza to możliwości jego przedłużenia i nie czyni wniosku podatnika w tym przedmiocie niedopuszczalnym. Powołując się na art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej organ nie wskazał, jaki przepis prawa stoi na przeszkodzie rozpoznaniu wniosku Spółki. Tymczasem zdaniem Spółki, żaden przepis prawa nie zabrania podatnikowi wnioskować o przedłużenie terminu wskazanego w art. 169 § 1 ustawy. Wbrew twierdzeniom organu, nie jest wymagane aby istniał przepis pozytywny stanowiący wprost, że termin z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej może ulec przedłużeniu. Jeśli ustawodawca nie zabronił ani wprost ani pośrednio składania wniosku o przedłużenie terminu z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, to nie zachodzi przesłanka z art. 165 a § 1 tej ustawy, tj. niemożność wszczęcia postępowania. Spółka podniosła, że z treści art. 139 § 4 Ordynacji podatkowej wynika, że ewentualna zwłoka podatnika w udzieleniu odpowiedzi na wezwanie organu powoduje konsekwencje w postaci niezaliczenia czasu na jej udzielenie do biegu trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 14 d ustawy. Oznacza to, że rozpoznaniu wniosku o przedłużenie terminu nie stoi na przeszkodzie ostatnio wymieniony przepis. To wnioskodawca jest dysponentem postępowania a zatem może składać wnioski o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi organowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: 3.1 Skarga nie jest zasadna, choć zaskarżone postanowienie narusza prawo procesowe. Artykuł 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) zezwala na eliminacje z obrotu prawnego rozstrzygnięcia pod warunkiem, że narusza ono prawo procesowe w taki sposób aby mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie zachodzi albowiem dostrzeżone przez Sąd naruszenie prawa procesowego nie miało wpływu na jej ostateczne rozstrzygnięcie. 3.2 Istota niniejszej sprawy polega na tym, że w prowadzonej sprawie w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji prawa podatkowego, organ wydał rozstrzygnięcie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie. 3.3 Wydanie tego rozstrzygnięcia nastąpiło z naruszeniem prawa albowiem co istotne , na wniosek skarżącej Spółki wszczęte już zostało postępowanie podatkowe w zakresie udzielenia pisemnej interpretacji. Oznacza to, że złożony w toczącym się już postępowaniu wniosek o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie organu , nie mógł zainicjować kolejnego, samodzielnego postępowania podatkowego ( postępowania w postępowaniu). W związku z tym skoro wniosek nie inicjował samodzielnego i odrębnego postępowania brak było podstaw w świetle art. 165 a ord. pod. do odmowy wszczęcia postępowania w jego zakresie. 3.4 Niezłożenie w terminie uzupełnienia wniosku , o które organ wezwał w trybie art. 169 § 1 ord. pod. skutkowało pozostawieniem bez rozpoznania wniosku o udzielenie interpretacji o czym organ pouczył w treści pisma wzywającego do uzupełnienia braku. Ostatecznie postanowieniem z dnia [...]2012r. organ pozostawił wniosek o wydanie interpretacji bez rozpoznania a rozstrzygnięcie to utrzymane zostało w mocy postanowieniem z dnia [...]2012r.( patrz połączona do wspólnego rozpoznania sprawa ISA/Ke 550/12). Oznacza to, że stwierdzone uchybienie nie wpłynęło na ostateczny wynik sprawy z znaczeniu materialnym. 3.5 W związku z powyższymi uwagami zarzuty skargi tyczące niewłaściwego zastosowania przez organ art. 165a § 1 ord. pod. dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały istotnego znaczenia. Wskazać jednak należy, że zarzut naruszenia w toku postępowania art. 165a § 1 i 169 § 1 ord. pod. nie jest zasadny. Poprawnie bowiem organ wskazał, że termin o jakim mowa w art. 169 § 1 ord. pod. nie podlega przedłużeniu ( tak np. komentarz do art. 169 - Ordynacja Podatkowa Komentarz wyd. LexisNexsis). Nadto prawidłowa jest teza organu , że należy odmówić wszczęcia postępowania podatkowego , gdy brak jest przepisu prawa umożliwiającego prowadzenie postępowania. Chodzi przy tym o przepis prawa materialnego z którego wynikają dla stron postępowania prawa lub obowiązki . Pogląd taki nie budzi wątpliwości i prezentowany był np. w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2004r. FSK 582/04 (dostępny w bazie internetowej NSA). W orzeczeniu tym NSA wskazał, że " Art. 165 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.nr 137 poz. 926 ze zm.) jest przepisem procesowym, który nie tworzy dla stron postępowania uprawnień do żądania wszczęcia postępowania nie wynikających dla nich z materialnego prawa podatkowego." Potwierdza to dodatkowo pogląd , że art. 169 §1 ord. pod. , który bez wątpienia jest przepisem prawa procesowego nie może być podstawą wszczęcia samodzielnego postępowania podatkowego co oznacza, że złożony w tym trybie wniosek rozpoznać należało w postępowaniu zasadniczym, w którym został złożony. 3.6 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.