I SA/Ke 55/13

Dnia 12 marca 2013 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić A. W. od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla A. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 25 lutego 2013 r. od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] znak: [....] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. A. W. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz dwoma synami w wieku 20 i 13 lat. Jako posiadany majątek wykazuje dom wielkości 70m². Źródłem utrzymanie skarżącego i jego rodziny jest świadczenie w kwocie 520 zł miesięcznie uzyskiwane przez skarżącego z tytułu opieki nad żoną oraz świadczenie rehabilitacyjne w kwocie 700zł miesięcznie uzyskiwane przez żonę skarżącego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że musiał zrezygnować z pracy zarobkowej z uwagi na sprawowanie opieki nad chorą żoną. Sam skarżący wymaga rehabilitacji z powodu poważnego wypadku komunikacyjnego. Ponadto skarżący musi sprawować opiekę nad małoletnim synem. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 ustawy P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata. Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku oraz zawarte w aktach administracyjnych sprawy, przede wszystkim stan zdrowia skarżącego oraz jego żony, wysokość i źródła dochodów jak również brak możliwości podjęcia pracy przez skarżącego uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.