I SA/Ke 550/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. S. i S. S. na zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 3 listopada 2016 r. w sprawie I SA/Ke 550/16 postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi E. S. i S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: 1. uchylić punkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 550/16; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz E. S. i S. S. solidarnie kwotę 2.745 (dwa tysiące siedemset czterdzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 550/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w punkcie 2 orzeczenia zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. solidarnie na rzecz skarżących kwotę 2.145 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 29 listopada 2016 r., pełnomocnik stron wniósł zażalenie na zawarte postanowienie w pkt. 2 ww. wyroku wnosząc między innymi o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na posiedzeniu niejawnym i orzeczenie, w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania za postępowanie przez Sądem I instancji od organu na rzecz skarżących solidarnie przy uwzględnieniu prawidłowej minimalnej stawki adwokackiej, tj. w wysokości 2.400 zł. Pełnomocnik stron wskazał, że w realiach przedmiotowej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach winien zastosować przepisy oraz określone w nich minimalne stawki adwokackie na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 poz.1800) w brzmieniu, przed zmianami, które weszły w życie 27 października 2016 r. w oparciu o Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2016 r., poz. 1668). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej w dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie rozpoznawane zażalenie stron na rozstrzygnięcie Sądu w zakresie kosztów sądowych jest oczywiście uzasadnione, dlatego Sąd skorzystał z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia. W kwestionowanym punkcie orzeczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyliczając zwrot kosztów postępowania sądowego, wynagrodzenie pełnomocnika przyjął w wysokości 1800 zł, na podstawie § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. a w zw. z § 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.). w brzmieniu obowiązującym od dnia 27 października 2016 r., tj. nadanym przez Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2016 r., poz. 1668) dalej rozporządzenie zmieniające, które weszło w życie w dniu 27 października 2016 r. Jak słusznie zauważył pełnomocnik skarżących, zgodnie z § 2 rozporządzenia zmieniającego, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa sprawa została wszczęta skargą wniesioną w dniu 6 września 2016 r. (data stempla pocztowego) i zakończona wyrokiem ogłoszonym w dniu 3 listopada 2016 r. Tym samym sprawa została wszczęta i niezakończona przed dniem wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego, w związku z czym miało zastosowanie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015 poz.1800) w brzmieniu dotychczasowym. Z treści § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia wynika, że stawki minimalne opłat za czynności adwokackie, przy wartości sporu powyżej 5000 zł do 10000 zł, wynoszą 2400 zł. W związku z powyższym biorąc pod uwagę, kwotę wpisu od skargi w wysokości 328 zł, opłatę skarbową od pełnomocnictwa wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2400 zł, koszty postępowania sądowego wynoszą 2.745 zł. Mając na względzie powyższe Sąd, uwzględniając oczywiście zasadne zażalenie, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Dodatkowo, z uwagi na uznanie wniesionego przez skarżących zażalenia za uzasadnione oraz w związku ze złożeniem wniosku o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, Sąd zasądził na rzecz skarżących solidarnie kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Jak bowiem wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OZ 337/14 (https://orzeczenia.nsa.gov.pl) koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia prawa i koszty te powinny być zasądzone w orzeczeniu kończącym postępowanie. Zgodnie zaś z § 14 ust. 1 pkt 2 lit d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015 poz.1800) stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 240 zł. Sąd zauważa przy tym, że adwokat nienależnie uiścił wpis od zażalenia na pkt 2 wyroku, tj. dotyczący zasądzenia kosztów postępowania. Stosownie bowiem do art. 227 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych jest wolne od opłat. W związku z powyższym Sąd nie mógł uwzględnić rozpoznawanego wniosku w zakresie zasądzenia na rzecz skarżących od organu 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu od zażalenie. Wpis ten zostanie zwrócony skarżącemu jako nienależnie uiszczony odrębnym zarządzeniem.