I SA/Ke 556/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 4 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 20 września 2022 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odrzucić skargę. D. K. (spółka) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 20 września 2022 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Skargę wniosła w formie dokumentu elektronicznego. W piśmie przewodnim wskazała, że wśród załączników znajduje się odpis pełny KRS. W elektronicznym pliku pod to nazwą zawarła jednak samą skargę. W związku z tym pismem z 1 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał spółkę do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Przesyłka została doręczona pełnomocnikowi reprezentującemu spółkę 12 grudnia 2022 r. Skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Z treści art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wynika obowiązek wykazania umocowania osób działających w imieniu jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków. Mając na uwadze, że skarżąca spółka nie złożyła dokumentów, do których została wezwana, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł jak w sentencji postanowienia.