I SA/Ke 557/07

Dnia 14 stycznia 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a 1. ustanowić dla B. W. radcę prawnego; 2. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2008r. sygn. akt I SA/Ke 557/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę B.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. Znak[...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W dniu 10 stycznia 2008r. skarżąca złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadcza, że jest emerytką, oczekuje na operację biodra, a na leki miesięcznie wydaje ok. [...]zł. We wniosku skarżąca oświadcza, iż mieszka wraz z synem i jego rodziną w domu do nich należącym. Skarżąca spłaca kredyt w wysokości [...]zł miesięcznie. Łączny miesięczny dochód skarżącej stanowi kwotę [...]zł netto /emerytura + dodatek pielęgnacyjny/. Skarżąca nie wskazuje majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która zgodnie z przepisem art. 175 § 1 powyższej ustawy powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udowodnienie tych okoliczności daje podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Wykazany jednak w formularzu stan majątkowy oraz sytuacja rodzinna B. W. pozwala na jedynie częściowe uwzględnienie jej wniosku. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, którego domaga się skarżąca ma charakter wyjątkowy i jest stosowane w stosunku do osób charakteryzujących się ubóstwem - przykładowo do takich osób można zaliczyć osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia. Uwzględniając sytuację skarżącej przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy, przede wszystkim fakt uzyskiwania stałego miesięcznego dochodu oraz fakt że skarżąca mieszka w domu syna więc koszty utrzymania rozkładają się na wszystkich członków rodziny uznano, że ustanowienie radcy prawnego, jako przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest adekwatne do aktualnej sytuacji finansowej i życiowej skarżącej. W związku z powyższym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalono. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.