I SA/Ke 557/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.-K.L. K. i Wspólnicy Spółka Jawna w K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.-K.L. K. i Wspólnicy Spółka Jawna w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. postanawia: zwolnić skarżącą Spółkę od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 500 zł (pięćset złotych). Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 557/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M.-K.L. K. i Wspólnicy Spółka Jawna w K.na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. W dniu 16 marca 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca Spółka reprezentowana przez doradcę podatkowego L. L. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPPr wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że od roku 2011 organy podatkowe prowadzą wobec niej kontrolę, co spowodowało utratę płynności finansowej Spółki. 23 lutego 2015 r. Spółka zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej. Obecnie przeciwko Spółce prowadzone są postępowania egzekucyjne. Spółka oświadczyła, że ani ona ani jej wspólnicy nie mają możliwości uiszczenia w całości ani w części wpisu sądowego w kwocie 23.543,00 zł, a nieuiszczenie wpisu spowoduje nieodwracalne skutki. Spółka wskazała wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych w wysokości (–)13.856.289,22 zł, wartość środków trwałych (według bilansu na ostatni rok) w wysokości 887.778,40zł, wysokość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu w wysokości (-)2.037,56 zł. Stan konta na rachunku bankowym wynosi 23.119,32 zł, przy czym środki finansowe na rachunku bankowym są zablokowane, stan gotówki w kasie wynosi 0,00 zł, a stan zobowiązań 16.418.203,11 zł (bez uwzględnienia odsetek od zobowiązań oraz kosztów kasacyjnych). Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie w części. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Mając na uwadze przedstawione w złożonym wniosku okoliczności, informacje wynikające z akt sądowych, akt administracyjnych oraz przytoczoną regulację prawną, stwierdzić należy, że wnioskująca Spółka wykazała, że nie dysponuje dostatecznymi środkami na opłacenie całkowitej kwoty wpisu od skargi kasacyjnej, którego wysokość stanowi kwotę 22.543 zł. Wskazać trzeba przede wszystkim, że Spółka zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej i w jej ocenie utraciła płynność finansową, niemniej należy zauważyć, że w niniejszej sprawie strona uiściła opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem oraz wpis od wniesionej skargi w kwocie 500 zł (prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z 6 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 557/15 skarżąca została zwolniona od uiszczenia wpisu od wniesionej skargi ponad kwotę 500 zł). Z powyższego można wnioskować, że oplata sądowa w wysokości 500 zł nie stanowi dla skarżącej nadmiernego obciążenia. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi ponoszenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie jest regułą, a zwolnienie od nich może nastąpić w sytuacjach wyjątkowych, co wynika z brzmienia art. 199 p.p.s.a. Ponadto należy pamiętać, że koszty sądowe stanowią daninę publiczną. Konstytucja RP przewiduje powszechny obowiązek ponoszenia takich danin, stanowiąc w art. 84, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. W istocie konstytucyjną zasadą jest również prawo do sądu ustanowione w art. 45 ust. 1, dlatego też w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy dochodzi do konieczności dokonania wyważenia pomiędzy zapewnieniem prawa do sądu podmiotowi niemającemu dostatecznych środków, a zasadą powszechności i równości w ponoszeniu ciężarów i świadczeń publicznych. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.