I SA/Ke 560/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. sprawy ze skargi T. sp. z o.o. sp.k. w K. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpoznania 1. uwzględnia skargę, stwierdzając, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione – przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz T. sp. z o.o. sp.k. w K.kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. 1. Akt organu administracji publicznej 1.1. W piśmie z 26 lipca 2016 r. Zarząd Województwa Ś. (Instytucja Zarządzająca – "IZ") poinformował T. sp. z.o.o. w K. (Spółka), że w związku z ubieganiem się o dofinansowanie projektu nr RPSW.02.05.00-26-0495/16 pod nazwą: "Mikropale geotermalne jako innowacyjny system zaopatrywania budynków i obiektów budowlanych w energię ze źródeł odnawialnych - wdrożenie nowej usługi poprzez zakup specjalistycznego sprzętu budowlanego", złożonego w ramach Działania 2.5 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020, wniosek został odrzucony, ponieważ nieprawidłowo zostały poprawione uchybienia formalne. Jako podstawę rozstrzygnięcia powołano § 6 II ust. 5 Regulaminu jednoetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.02.05.00-IZ.00-26-030/16, przyjętego Uchwałą Zarządu Województwa Ś. nr 1219/2016 z 24 lutego 2016 r. ("Regulamian"). Organ wskazał, że 25 lipca 2016 r. został złożony skorygowany wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami. Wymienił przy tym szczegółowo elementy, które nie zostały skorygowane w złożonej dokumentacji. 1.2. Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka złożyła protest z 18 sierpnia 2016 r. W proteście spółka stwierdziła, że wskazanie kryterium wyboru projektów, z których oceną się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem jej to nie dotyczy. Wskazując na zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny wraz z uzasadnieniem podniosła, że nie otrzymała od organu za pośrednictwem poczty pisma z dnia 24 czerwca 2016 roku informującego o uchybieniach formalnych wniosku z wezwaniem do jego skorygowania. Z tych względów zgłosiła się do Urzędu Marszałkowskiego w celu osobistego odebrania pisma lub dokonania wglądu do akt sprawy związanej ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie. Wnioskodawcy umożliwiono dokonanie poprawek i uzupełnień formalnych we wniosku o dofinansowanie i załącznikach jedynie w zakresie uzupełnień pieczęci firmowych, podpisów oraz dat i liczb stron. Brak udostępnienia pisma oraz wskazania przez pracownika UM pozostałych błędów i uchybień formalnych spowodował, że wnioskodawca dokonał korekt jedynie w oparciu o wiedzę własną i analizę posiadanej przez wnioskodawcę dokumentacji, bez możliwości zweryfikowania wprowadzonych zmian z błędami i uchybieniami wskazanymi w piśmie. W dniu 25 lipca 2016 r. złożono tak skorygowany wniosek o dofinansowanie oraz załączniki w 2 egzemplarzach. Spółka wskazała, że zgodnie z art. 41 pkt 2 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2014.1146 ze zm., dalej powoływana jako "ustawa wdrożeniowa"), Regulamin konkursu określa w szczególności: 4) termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu i sposób uzupełniania w nich braków formalnych oraz poprawiania w nich oczywistych omyłek (...), 12) formę i sposób udzielania wnioskodawcy wyjaśnień w kwestiach dotyczących konkursu (...). W § 6 Regulaminu nie określono możliwych sposobów doręczania pisma wnioskodawcy. Nie wskazano, że korespondencja przekazywana jest wyłącznie drogą pocztową oraz nie wskazano, że wnioskodawca nie ma prawa wglądu do akt sprawy w trakcie trwania konkursu. Zakres doręczeń pism reguluje rozdział 8 K.p.a. Stosownie do art. 42 § 3 K.p.a. wnioskodawca miał możliwość otrzymania korespondencji w siedzibie UM do rąk własnych za potwierdzeniem odbioru. W ocenie Spółki nieuzasadniona jest zatem odmowa wydania pisma wnioskodawcy w siedzibie UM na wniosek ustny oraz zwłoka w odpowiedzi na wniosek pisemny o wgląd do akt sprawy. Jednocześnie wnioskodawczyni wskazała na treść rozdziału 4 Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 – 2020. Zdaniem Spółki brak udostępnienia pisma z uwagami, po ocenie formalnej należy traktować jako błąd proceduralny. W związku z tym Spółka wniosła o przywrócenie wniosku do oceny formalnej oraz ponowną ocenę z możliwością dokonania uzupełnienia wniosku oraz załączników zgodnie z Regulaminem konkursu. 1.3. Instytucja Zarządzająca w rozstrzygnięciu z 12 września 2016 r. nr EFRR.II.432.506.3.2016.2.5.30.495 stwierdziła, że protest Spółki nie będzie podlegał rozpatrzeniu, gdyż został złożony niezgodnie z pouczeniem. Stosownie do § 7 pkt 20 Regulaminu oraz rozdziału 15 art. 59 ustawy wdrożeniowej, protest pozostaje bez rozpatrzenia m.in. w sytuacji gdy treść protestu nie spełnia wymogów określonych w pkt 9 lit. d Regulaminu. Przedmiotowy protest nie wskazuje z jakim kryterium lub oceną wnioskodawca się nie zgadza, a zawiera jedynie problemy z doręczeniem oraz odmową wglądu do dokumentacji. Z tych względów nie może on stanowić podstawy do rozpatrzenia. Jednocześnie Instytucja Zarządzająca poinformowała, że nie wydano pisma informującego o uchybieniach formalnych w związku z faktem, że pismo wraz z potwierdzeniem odbioru nie wróciło do organu na dzień 22 lipca 2016 r., tj. w dniu w którym wnioskodawca zwrócił się o wgląd w dokumentację. Dodatkowo organ wskazał na zasadę anonimowości osób dokonujących oceny, wynikającą z wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 -2020. 2. Skarga do Sądu 2.1. Na rozstrzygnięcie Instytucji Zarządzającej z 12 września 2016 r. nr EFRR.II.432.506.3.2016.2.5.30.495 pozostawiające protest Spółki bez rozpoznania, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi poprzez orzeczenie, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję ewentualnie uwzględnienie skargi poprzez orzeczenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz jednoczesne przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Zarzuciła: 1. kwalifikowane naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. art. 6, 8, 9, 73 K.p.a., art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a, poprzez pozostawienie protestu bez rozpoznania w sytuacji, gdy Instytucja Zarządzająca odmówiła wnioskodawcy prawa do wglądu do akt sprawy, wynikającego bezpośrednio z zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP) i stanowiącego fundamentalną zasadę postępowania administracyjnego (art. 6 w zw. z art. 73 K.p.a) przedstawiając przy tym wnioskodawcy rozbieżne uzasadnienie odmowy udostępnienia, godzące w zasadę udzielania informacji i zasadę praworządności (art. 9 i 6 K.p.a.), w konsekwencji uniemożliwiając uzupełnienie wnioskodawcy braków formalnych skutkujące odrzuceniem wniosku o dofinansowanie (art. 8 K.p.a.), przy czym działanie Instytucji Zarządzającej wypełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa, w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.; 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy, to jest Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 z 31 marca 2015 r., przywołanych w Regulaminie, stanowiących podstawę prawną odmowy udostępnienia akt do wglądu, wskazaną przez Instytucję Zarządzającą w rozstrzygnięciu protestu oraz w piśmie z 28 lipca 2016 r.; 3. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy, to jest art. 59 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej, poprzez pozostawienie protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 54 ust. 2 pkt 4 tej ustawy, podczas gdy wnioskodawca odniósł się w proteście do kryteriów wyboru projektów, czym też formalnie wypełnił wymóg wynikający z art. 54 ust 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej, a także podniósł zarzuty w sposób pozwalający na merytoryczne odniesienie się do ich treści, co też organ uczynił, wydając w konsekwencji merytoryczne, a nie formalne, rozstrzygnięcie w sprawie. 2.2. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że została w nieuzasadniony sposób pozbawiona prawa do zapoznania się z aktami sprawy, które jest podstawowym prawem strony we wszelkich rodzajach postępowań, wynikającym z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego. Podkreśliła, że w przypadku udostępnienia wnioskodawcy pisma wzywającego do uzupełnienia braków formalnych, wniosek zostałby uzupełniony w terminie i nie zachodziłaby podstawa do jego odrzucenia. Pomimo usilnych starań wnioskodawcy, pismo nie zostało udostępnione. Wnioskodawca w ograniczonym zakresie, nieudolnie usiłował uzupełnić swój wniosek, jednakże skutki takiego działania były łatwe do przewidzenia. 2.3. Skarżąca zarzuciła ponadto, że była błędnie i niewłaściwie informowana o powodach odmowy udostępnienia dokumentacji. Odmienne stanowisko prezentowali pracownicy Instytucji Zarządzającej podczas spotkania 22 lipca 2016 r., zaś odmienna argumentacja została przedstawiona w formalnej odpowiedzi w piśmie z 28 lipca 2016 r. oraz piśmie informującym o pozostawieniu protestu bez rozpoznania z 12 września 2016 r. Z kolei odnosząc się do argumentacji organu w tym zakresie dotyczącej zasady anonimowości, Spółka podniosła, że organ posiadał w aktach sprawy odpis pisma, który z łatwością można było poddać anonimizacji oraz udostępnić do wglądu przedstawicielowi skarżącej. 2.4. W ocenie Spółki powoływanie się przez organ na dyspozycję art. 59 ust. 1 pkt 3 o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 nie znajduje uzasadnienia. Po pierwsze, na stronie drugiej protestu wskazano pozycję kryteria wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem. Po wtóre, wnioskodawca jasno i czytelnie wyartykułował podstawę i uzasadnienie wniesionego protestu, tj. jasno zakreślił działanie Instytucji Zarządzającej uzasadniające wniesienie protestu, co jednoznacznie może i powinno być utożsamiane ze skutecznym wniesieniem zarzutów. Spółka podkreśliła, że pomimo formalnego pozostawienia protestu bez rozpoznania, organ wypowiedział się merytorycznie odnośnie podniesionych zarzutów, a zatem rozpoznał merytorycznie protest. Wobec powyższego, winien wydać rozstrzygnięcie o charakterze materialnym, a nie formalnym, poprzez oddalenie protestu jako, zdaniem organu, niezasadnego. 2.5. W odpowiedzi na skargę Instutucja Zarządzająca podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o oddalenie skargi. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 3.1. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U.2016.217 ze zm., dalej powoływana jako "ustawa wdrożeniowa"), w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm., dalej "ustawa p.p.s.a."). Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Jak stanowi art. 53 ust.2 pkt.1 ustawy wdrożeniowej negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny. Jak wskazuje art. 54 ustawy wdrożeniowej wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 46 ust. 3. Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera: 1) oznaczenie instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu; 2) oznaczenie wnioskodawcy; 3) numer wniosku o dofinansowanie projektu; 4) wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem; 5) wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem; 6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentowania wnioskodawcy. ( Powyższe zapisy zostały powtórzone w §7 pkt. 9 regulaminu ) . W przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2, lub zawierającego oczywiste omyłki, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Uzupełnienie protestu, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić wyłącznie w odniesieniu do wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i 6. Wezwanie, o którym mowa w ust. 3, wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w art. 56 ust. 2 i art. 57. Na prawo wnioskodawcy do wniesienia protestu nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 46 ust. 5. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt.3. protest pozostawia się bez rozpatrzenia, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 46 ust. 5, został wniesiony bez spełnienia wymogów określonych w art. 54 ust. 2 pkt 4. (powtórzono odpowiednio w §7 pkt.20 regulaminu) Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jak stanowi treść art. 61 ust.8 pkt.1 b) ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art.55 albo w art. 39 ust. 1. 3.2. W ocenie Sądu skarga wnioskodawcy jest zasadna i jako taka skutkowała wydaniem rozstrzygnięcia zgodnie z normą art.61 ust.8 pkt.1 b) ustawy wdrożeniowej. 3.3. Spółka wnosząc protest w związku z odrzuceniem jej wniosku z uwagi na nieprawidłowe poprawienie uchybień formalnych wskazała, że wskazanie kryterium wyboru projektów, z których oceną się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem jej nie dotyczy. Tym samym należy uznać, że spółka wiedziała, że jednym z wymogów do rozpoznania protesty jest wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem. Jednak takich kryteriów w rozpoznawanej sprawie spółka wskazać nie mogła, czemu dała wyraz w pisemnym proteście. Podkreślenia wymaga, że spółka w żadnym momencie nie kwestionowała, że pierwotnie złożony przez nią wniosek nie był w pełni poprawny pod względem formalnym. Wskazuje na to w sposób jednoznaczny fakt dokonania korekty wniosku w dniu 25 lipca 2016 roku. Tym samym, co jest oczywiste, spółka nie kwestionowała wskazany chybień formalnych złożonego wniosku i faktu, że nie dokonała jego korekty we wskazanym w piśmie z dnia 24 czerwca 2016 roku zakresie i terminie. Kwestionowała natomiast wyłącznie działanie organu, które uniemożliwiło jej dokonanie stosownej korekty, czemu dała wyraz formułując w proteście zarzuty o charakterze proceduralnym. Tak więc, skoro spółka nie mogła w proteście stawiać zarzutów w zakresie wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (bo nie kwestionuje wskazanych uchybień formalnych złożonego wniosku), prawidłowo stwierdziła w tym zakresie, że jej to nie dotyczy. Zdaniem Sądu , w realiach niniejszej sprawy jest to postąpienie prawidłowe i wystarczające do uznania, że zostały wypełnione wymagania z art. 54 ust.1 pkt.4 ustawy wdrożeniowej jak i §7 pkt. 9 d regulaminu. Tym samym pozostawienie przez organ protestu bez rozpatrzenia jest nieprawidłowe. Organ winien rozpoznać protest i odnieść się do formułowanych w nim zarzutów. 3.4. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.