I SA/Ke 566/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z[...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego postanawia: oddalić wniosek. D. W.wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego w łącznej wysokości 12.041.20 zł. W dniu 28 września 2015 r. organ przekazał skargę Sądowi. W przesłanym do organu piśmie z 14 października 2015 r., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Organ przekazał wniosek do Sądu, który pismem z 30 października 2015 r. wezwał D.W. do podania okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że jako rolnik prowadzący produkcję metodami ekologicznymi, ponosi zwiększone wydatki dotyczące corocznych opłat za audyt i certyfikację produkcji, wpisu do rejestrów i zakup odpowiedniego materiału siewnego. Największym kosztem jest prowadzenie upraw tym systemem w oparciu o ustalony plan rolnośrodowiskowy, który opracował upoważniony doradca. Za otrzymane płatności skarżący realizował zadania, co potwierdzają załączone do pisma certyfikaty oraz faktury za część wydatków. Zwrot płatności w kwocie 12.041,20 zł jest zatem niemożliwy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania może dotyczyć aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Istotne jest jednak, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczenie wnioskodawcy powinno zostać poparte dowodami źródłowymi. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy. Zdaniem Sądu, uzasadnienie wniosku nie pozwala rozstrzygnąć czy wykonanie decyzji czyli wyegzekwowanie kwoty 12.041,20 zł spowoduje wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący, mimo wezwania, nie przedstawił żadnych informacji w zakresie sytuacji majątkowej: osiąganych dochodów, ponoszonych wydatków, majątku ruchomego, nieruchomości, obciążeń majątkowych, osób pozostających na utrzymaniu, itd. W związku z tym nie można ustalić w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na dokonanie takiej analizy nie pozwalają ani argumenty o wysokich wydatkach na prowadzenie rolnictwa ekologicznego ani o wydaniu kwoty pieniędzy uzyskanej z płatności. W żaden sposób nie wyjaśniają one istnienia przesłanek zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Podsumowując należy wskazać, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna i lakoniczna argumentacja nie pozwoliła dokonać takiej oceny. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.