I SA/Ke 577/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Innowacyjno Wdrożeniowego B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Innowacyjno Wdrożeniowego B.Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, Przedsiębiorstwo Innowacyjno Wdrożeniowe B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (Spółka) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wstrzymanie egzekucji, a także zwolnienie spod egzekucji zajętych rachunków bankowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że pomimo sformułowania wniosku jako wniosku o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji", wniosek należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem skargi jest bowiem postanowienie. Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325). W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. odmawiającego uznania w całości zarzutów zgłoszonych przez Spółkę. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1128/13, z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3385/12, z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 470/14 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem wniosek skarżącej dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu, zasadnym jest jego oddalenie. Należy ponadto zauważyć, że nawet jeśli postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nosiłoby znamiona wykonalności, to należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. Odnośnie zaś wniosków o wstrzymanie egzekucji oraz zwolnienie spod egzekucji zajętych rachunków bankowych należy wskazać, że z treści art. 3 i 4 ustawy p.p.s.a. wynika, że zastosowanie tych środków wykracza poza właściwość sądów administracyjnych. Wnioski takie podlegają rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organy właściwe do jego przeprowadzenia (art. 23 § 6 i art. 38 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015) dalej zwana "u.p.e.a."). Z odpowiedzi na skargę organu wynika ponadto, że postanowieniem z 25 czerwca 2014 r. organ egzekucyjny, Dyrektor Izby Celnej w W., zawiesił w całości postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr 34-295/2014/826 z dnia 5 maja 2014 r., do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zarzutów (art. 35 § 1 u.p.e.a.). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.