I SA/Ke 578/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011r. sprawy ze skargi T.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej oddala skargę. 1. Decyzja organu administracji publicznej i przedstawiony przez ten organ tok postępowania. 1.1. Decyzją z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...]. nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...]. nr [...] dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2005. 1.2. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wnioskiem z dnia 5 stycznia 2010r T. P. wystąpił do Kolegium o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Wójta Gminy S., wskazując przepis art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Jego zdaniem organem właściwym do wydania tej decyzji był Wójt Gminy N. K., który w 2001r. powinien dokonać wpisu przedsiębiorcy - T. P. do ewidencji działalności gospodarczej. Organ ten jest, ze względu na miejsce zamieszkania zarówno organem ewidencyjnym, jak i organem podatkowym. Wnioskodawca wskazał, iż w sprawie należało stosować przepis art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej, z którego wynika, że organem podatkowym jest organ właściwy ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy. 1.3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało, że zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonywania wymiaru przez organ podatkowy) podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11, ustalał w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Na podstawie art. 1c tej ustawy organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat unormowanych w tej ustawie jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Dotyczy to: podatku od nieruchomości, podatku od środków transportowych, podatku od posiadania psów (od 1 stycznia 2008r. - opłaty od posiadania psów), opłaty targowej, opłaty uzdrowiskowej i opłaty miejscowej. W przedmiotowej sprawie właściwym organem jest Wójt Gminy S., organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Jego decyzja z dnia 16 lutego 2005r. została wydana z zachowaniem właściwości i należało odmówić stwierdzenia jej nieważności. 1.4. Ponadto Kolegium podniosło, że na ustalenie właściwości organu podatkowego nie ma wpływu zasadność i prawidłowość dokonania wpisu wnioskodawcy do ewidencji działalności gospodarczej, bowiem w tym zakresie zastosowanie mają zapisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych, regulującej sprawy związane z ustaleniem właściwości organów podatkowych. 2. Skarga do Sądu. 2.1. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. T. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K., wnosząc o jej uchylenie. 2.2. W uzasadnieniu skargi podniósł, że Kolegium dwukrotnie rozpoznając sprawę nie odniosło się do stawianego przez skarżącego zarzutu, że obowiązywały przepisy, które stanowiły, że organem podatkowym właściwym był organ ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy, nie zaś ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...]. została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, a zatem jako orzeczenie wadliwe powinna być wyeliminowana z obrotu prawnego. 2.3. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie oraz podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje. 3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. 3.3. Istotą sporu w sprawie jest ocena, czy decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...]. dotycząca wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2005 dotknięta jest wadą wskazaną w art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, tj. czy wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Zdaniem skarżącego przedmiotowa decyzja jest nieważna, gdyż nie została wydana przez organ właściwy ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy, tj. przez Wójta Gminy N. K. (pkt 1.2.). W ocenie organu natomiast przepisy o właściwości nie zostały naruszone czego konsekwencją jest odmowa stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. 3.4. Należy wskazać, że organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Właściwość miejscową organów podatkowych w zakresie podatku od nieruchomości regulują przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Stosownie do treści art. 6 ust. 7 tej ustawy podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych ustalał w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Na podstawie również art. 1c tej ustawy organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat unormowanych w tej ustawie jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Prawidłowo na tą podstawę prawną wskazało również Kolegium w zaskarżonej decyzji (pkt 1.3. i 1.4.). 3.5. W niniejszej sprawie przedmiot opodatkowania stanowi nieruchomość gruntowa oraz usytuowana na niej nieruchomość budynkowa związana z prowadzeniem działalności gospodarczej położone w miejscowości S., gmina S.. W związku z tym organem podatkowym właściwym w przedmiocie podatku od nieruchomości położonych na obszarze Gminy S. był Wójt Gminy S.. 3.6. Dodatkowo należy podnieść, że przepis powołany przez skarżącego we wniosku o stwierdzenie nieważności (pkt 1.2.), tj. ust. 2 art. 7 ustawy z dnia 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178) w żaden sposób nie modyfikował właściwości organów podatkowych w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Przepis ten miał jedynie charakter instrukcyjny. Wskazywał bowiem na konieczność przesłania przez organy rejestrowe organom podatkowym i organom samorządu gminnego, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy, wypisu z rejestru dotyczącego podjęcia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej. Przy czym należy wskazać, że przepis ten w ogóle nie wszedł w życie. Przed dniem bowiem wejścia w życie ustawy - Prawo działalności gospodarczej, tj. dniem 1 stycznia 2001r., został skreślony na podstawie art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2000r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, Prawa upadłościowego, ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawy o wydawaniu Monitora Sądowego i Gospodarczego oraz ustawy - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 114, poz. 1193). 3.7. Reasumując należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy S. z dnia 16 lutego 2005r. dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2005 jest niezasadny. Decyzja ta została bowiem wydana przez właściwy miejscowo organ podatkowy, tj. Wójta Gminy S.. W związku z tym, że przepisy o właściwości nie zostały naruszone organ, prawidłowo odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. 3.8. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.