I SA/Ke 58/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W świetle przedstawionych regulacji niezależnie od tego czy skarżąca złożyła odwołanie czy też nie, skarga na decyzję I instancji jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na decyzję organu II instancji, rozpoznając którą Sąd bada także legalność decyzji I instancji. W konsekwencji, w sytuacji gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję organu I instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną, zatem podlegającą odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Z tych względów Sąd stwierdził, że skarga A. N. jest niedopuszczalna. Skarżąca przedmiotem skargi uczyniła bowiem skargę na pierwszoinstancyjną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w S. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających. Sąd stwierdził ponadto, że zaskarżona decyzja nie istnieje. Z akt sprawy wynika bowiem, że została uchylona decyzją Dyrektora Ś.. Oddziału Regionalnego ARiMR w K. z dnia [...] r. nr [...] Dodatkowo należy zauważyć, że skarżąca w toku postępowania administracyjnego została prawidłowo pouczona o możliwości, terminie i sposobie zaskarżenia decyzji organu I i II instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.