I SA/Ke 582/07

Dnia 7 stycznia 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. Znak[...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2006r. wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a 1. ustanowić dla J. D. adwokata; 2. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. J.D. w skardze z dnia 7 listopada 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2006r. wraz z odsetkami za zwłokę zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 17 grudnia 2007r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył w dniu 24 grudnia 2007r. wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadcza, że ma 76 lat jest inwalidą I grupy, uzyskuje emeryturę w niskiej wysokości. Skarżący podnosi, iż leczy się na kilka poważnych chorób między innymi na cukrzycę, raka gruczołu krokowego, chorobę płuc czy wysokie ciśnienie tętnicze. We wniosku skarżący oświadcza, iż prowadzi gospodarstwo domowe z chorą żoną w wieku 74 lat. Łączny miesięczny dochód skarżącego i jego żony stanowi kwotę 1545,73zł i w 90% przeznaczany jest na zakup leków. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego i jego żony wchodzi mieszkanie wielkości 42m². Oszczędności ani przedmiotów wartościowych skarżący nie wskazuje. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając sytuację finansową i życiową skarżącego, przede wszystkim wiek skarżącego wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów oraz stan zdrowia jego i żony należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Ponadto powyższe okoliczności uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wobec powyższego orzeczono, na podstawie art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić adwokata.