I SA/Ke 587/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005r. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzjom organu pierwszej instancji określającym zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług na łączną kwotę 1.686.514 zł. W związku z tym zostały podjęte czynności egzekucyjne polegające m.in. na zajęciu środków finansowych na rachunkach bankowych skarżącego. Zdaniem skarżącego, wykonanie zaskarżonej decyzji, poza poważnym uszczerbkiem finansowym, może w konsekwencji doprowadzić do likwidacji jego przedsiębiorstwa i niemożliwości kontynuowania przez niego działalności gospodarczej, a więc do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania nieodwracalnych skutków. Czynności egzekucyjne całkowicie wyłączają możliwość dalszego prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej, w tym regulowania zobowiązań wobec kontrahentów, pokrywania bieżących zobowiązań w podatku dochodowym, podatku od towarów i usług oraz składek na ubezpieczenie społeczne. Wyłączają także możliwość uzyskiwania dochodów pozwalających na utrzymanie siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako ustawa P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże z art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłankami uzasadniającymi zastosowanie w sprawie przez Sąd tej instytucji procesowej jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym warunkiem wydania pozytywnego dla strony postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie, że zachodzą okoliczności mogące uzasadniać zaistnienie w/w przesłanek ustawowych. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek D. S. nie zasługuje na uwzględnienie. Argumenty skarżącego tylko ogólnie odnoszą się do zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione przez to, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek zawiera zbyt lakoniczne informacje uniemożliwiające dokonania oceny spełnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Wiedza Sądu o stanie majątkowym skarżącego (pochodząca z wniosku o przyznanie praw pomocy) ogranicza się jedynie do informacji o miesięcznych dochodach skarżącego, wynoszących 20.574,25 zł i obciążeń z tytułu alimentów. Skarżący nie wyjaśnił natomiast jakim majątkiem dysponuje, czy posiada nieruchomości, mienie nieruchome, inne aktywa. Nie wskazał wysokości kosztów utrzymania, w tym stałych zobowiązań takich jak opłaty za mieszkanie, media itd. We wniosku brak jest również danych na temat aktualnej kondycji finansowej prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Podkreślenia wymaga fakt, że w treści wniosku należy nie tylko wskazać na konkretne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania, ale i należy poprzeć oświadczenie w tym zakresie stosownymi dokumentami źródłowymi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2008r. I FZ 649/07, z dnia 18 marca 2010r. II FSK 502/09, dostępne:www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Tymczasem wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie przedłożył żadnych dokumentów na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Zatem wobec braku wskazania chociażby wyciągów z rachunków bankowych, gołosłowne pozostają jego twierdzenia, że czynności egzekucyjne całkowicie wyłączają możliwość dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. Bez tych informacji niemożliwe jest dokonanie oceny, w jakim zakresie zajęcie rachunków bankowych ma wpływ na utratę płynności finansowej prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Podsumowując należy zatem wskazać, że w przypadku tak ogólnikowych twierdzeń, jak te przedstawione przez skarżącego, a ponadto przy braku ich udokumentowania, analiza przesłanek opisanych w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. nie jest możliwa. To z kolei stanowi asumpt do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.