I SA/Ke 590/12

Dnia 20 lutego 2013 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi J.P. i M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]2012 r. znak: [...]w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zwolnić M. P. od opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych) za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. M. P. złożył w dniu 18 stycznia 2013 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. M. P. w złożonym oświadczeniu na urzędowym formularzu PPF z dnia 3 grudnia 2012 r. wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką J. P.. Utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczenia z KRUS otrzymywanego przez J. P. w kwocie 1028zł kwartalnie oraz z dochodu uzyskiwanego przez M. P. z gospodarstwa rolnego – nie wskazał wysokości tego dochodu. Jako posiadany majątek skarżący wskazał dom wielkości 120m², nieruchomość rolną wielkości 6,93ha oraz budynki gospodarcze i sprzęt rolniczy. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza akt administracyjnych, złożonego przez M. P. pisma z dnia 18 stycznia 2013 r. oraz wniosku z dnia 3 grudnia 2012 r. sporządzonego na urzędowym formularzu PPF wykazała, że w obecnej sytuacji materialnej nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w zakresie uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).