I SA/Ke 6/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku pełnomocnika W. K. z dnia 3 kwietnia 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego A. B. kwotę 2214 (dwa tysiące dwieście czternaście) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 414 (czterysta czternaście) złotych podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 30 stycznia 2014 r. oddalił skargę W. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...]W. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r. Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, do WSA w Kielcach wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, doradcę podatkowego A. B. oraz wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwana "ustawa p.p.s.a." - doradca podatkowy, wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153) dalej zwane "rozporządzenie", w postępowaniu administracyjnym w drugiej instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a wartość przedmiotu sprawy wynosi 77 982,96 zł. Stąd, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 3600 zł. W związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie przedmiotowej opinii to kwota 1800 zł, a jej podwyższenie o kwotę podatku od towarów i usług (414 zł) uzasadnia § 2 ust. 3 rozporządzenia. Pełnomocnik W. K. sporządził, przedstawił skarżącemu oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 4 ust. 2 rozporządzenia, we wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu zawarł oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w żadnej części. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd przyznał wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.