I SA/Ke 60/09

Dnia 19 lutego 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W. S. wraz ze skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym wniosku skarżący podnosi, że uzyskuje emeryturę w wysokości 1088,00zł brutto, jednak Urząd Skarbowy dokonuje potrącenia 1/3 tego świadczenia. Tym samym skarżący dysponuje faktycznie kwotą 643,86zł miesięcznie. Z żoną S. S. skarżący ma ustanowioną rozdzielność majątkową. Skarżący nie wykazuje majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Mając na względzie przedstawione przez W. S. we wniosku okoliczności, przede wszystkim wysokość uzyskiwanych dochodów oraz brak majątku, oszczędności i przedmiotów wartościowych, należało wniosek uwzględnić i orzec o zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych. Sygn. akt I SA/Ke 60/09 Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)