I SA/Ke 603/11

Dnia 10 kwietnia 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...].. znak: [...]. w przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a zwolnić Joannę Stępniewską od opłat sądowych. Dnia 2 kwietnia 2012r. skarżąca J. S. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...].. znak: [...].w przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach wynika, że skarżąca pozostaje sama w gospodarstwie domowym, jako posiadany majątek wykazuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu wielkości 33,75m², utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z prowadzonej działalności gospodarczej w ze względów zdrowotnych od dnia 25 marca 2011r. zawieszonej. Skarżąca uzyskane za 2010r. określa na kwotę 6,6 tys. zł. W obszernym uzasadnieniu skarżąca przedstawia charakter wykonywanej działalności oraz szczegółowy system osiągania dochodów i sposób rozdysponowania uzyskanych dochodów z uwzględnieniem opłat koniecznych i nieprzewidzianych wydatków. W dalszej części wniosku skarżąca przedstawia swoją sytuację zdrowotną - okresy przebywania w szpitalu, na zwolnieniach lekarskich, przebyte choroby, zabiegi i operacje oraz trudną sytuacja materialna, która jest następstwem długotrwałej choroby uniemożliwiającej bądź utrudniającej pozyskiwanie dochodów. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Intencją skarżącej w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. Stosownie do jego brzmienia osobie fizycznej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Analiza złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącej- nieregularne dochody i zadłużenie, uznano że sytuacja ta oraz problemy zdrowotne - uzasadniają zwolnienie zgodnie z wnioskiem od opłat sądowych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.