I SA/Ke 612/12

Dnia 13 listopada 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. W skardze z dnia 14 września na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych J. K. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 18 października 2012 r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje sama w gospodarstwie domowym. Wskazała, że jest osobą bezrobotną, uzyskuje zasiłek w kwocie 687,72zł netto miesięcznie. Jako posiadany majątek, wykazała działkę leśną wielkości 8,22ha 50% udziału, obciążenie komornicze, hipoteczne, sprawa w S.R. w S.-K.. oraz działkę 11,09m² - udział 50% sprawa w S.R. w S.-K.. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca wskazała, że umowa o pracę zakończyła się jej w dniu 7.07.2012 r., pomimo że jest osobą zdrową i młodą nie może znaleźć zatrudnienia. Skarżąca wskazała na trudną sytuację materialną – jest osobą wpisaną do Biura Informacji Kredytowej, wskazuje na obciążenia komornicze za długi zaciągnięte przez byłego męża. Została wyrzucona przez męża z domu i została zakwaterowana w ośrodku dla bezdomnych w Końskich. Długi męża wraz z odsetkami są bardzo duże. Dzieci spędzają tyle samo czasu z matką i z ojcem, dom ojca jest jest głównym miejscem zamieszkania dzieci. Skarżąca ma zasądzone alimenty na rzecz dzieci, jednak z uwagi na wysokość zasiłku dla bezrobotnych nie jest w stanie ich płacić. Skarżąca oświadcza, że mieszka w domu rodziców i korzysta z ich pomocy. Skarżąca aktywnie poszykuje pracy, wyklucza jednak wyjazd poza miejsce zamieszkania ze względu na dzieci i starszych rodziców. Skarżąca wykazuje obciążenie komornicze – alimenty w kwocie 450,00zł+koszty komornicze; Bank S. S.–kwota 17.000,00zł+15.000,00zł odsetki karne; Bank P. S.–kwota 395.000,00zł; Bank S. K.–kwota 33.000,00zł+kwota 3.000zł odsetki karne; obciążenia prywatne w łącznej kwocie 7.850,00zł, obciążenia na rzecz Burmistrza O. w kwocie 2.658,00zł. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącej, przede wszystkim fakt, że skarżąca jest osobą bezrobotną, sama pozostaje w gospodarstwie domowym, korzysta z pomocy rodziców oraz posiada zadłużenie w dużej kwocie należało stwierdzić, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.