I SA/Ke 616/10

Dnia 23 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2011r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 lutego 2011r. sygn. akt I SA/Ke 616/10 w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej w podatku dochodowy od osób fizycznych za 2003r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 616/10, z dnia 17 lutego 2011r. poprzez wpisanie w pkt 2 sentencji w miejsce mylnie wpisanej kwoty 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złote prawidłową kwotę – 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych oraz w miejsce mylnie wpisanej kwoty 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złote prawidłową kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2011r. sygn. akt I SA/Ke 616/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej w podatku dochodowy od osób fizycznych za 2003r. i przyznał od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego P. Z. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ zwanej dalej ustawą p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek oczywistej omyłki w pkt 3 sentencji mylnie wpisano kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złote zamiast prawidłowej kwoty – 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych oraz mylnie wpisano kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złote zamiast prawidłowej kwoty 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Przedmiotowa wadliwość nosi znamiona oczywistej omyłki. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia