I SA/Ke 620/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia odmówić przywrócenia terminu. R. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. w przedmiocie zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wskazując w jej treści jakiej dotyczy decyzji, naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższymi brakami skarżący został wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skarżącemu doręczone prawidłowo w dniu 17 listopada 2015 r. Skarżący nie uzupełnił ww. braków, a w terminie do ich uzupełnienia złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla niego radcę prawnego, a postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 8 stycznia 2015 r. Pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednocześnie przedkładając informacje czyniące zadość wezwaniu o uzupełnienie braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że prośba skarżącego o przyznanie pomocy prawnej z uwagi na nieznajomość prawa może sugerować "niezrozumienie treści wezwania Sądu i nie uczynieniu zadość wezwaniu". Dodatkowo pomoc prawna została przyznana po terminie wyznaczonym przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.). W sprawie bezspornym jest, że skarżący uchybił terminowi do uzupełnienie braków formalnych skargi, a wniosek został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem w dniu 8 stycznia 2015 r. (tj. w dniu, w którym pełnomocnikowi skarżącego doręczono postanowienie o odrzuceniu skargi), a wniosek został złożony 15 stycznia 2015 r. Strona ponadto przedłożyła informacje czyniące zadość wezwaniu o uzupełnienie braków formalnych skargi. W sprawie, nie budzi więc zastrzeżeń dopełnienie przez stronę wymogów formalnych wniosku, lecz okoliczność spełnienia merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w treści art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, że nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu. Nie wykazano bowiem, że w okresie od 18 listopada 2014 r. do 24 listopada 2014 r. zaistniały niezależne od strony skarżącej przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie. Z przytoczonych przez pełnomocnika skarżącego argumentów wynika, że przeszkodą uniemożliwiającą jego mocodawcy dotrzymanie terminu było niezrozumienie treści wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi wynikające z nieznajomości prawa. Zdaniem Sądu powyższe argumenty nie usprawiedliwiają uchybienie terminu. Treść wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi jest jednoznaczna i określa wyraźnie jakie braki formalne skargi skarżący powinien usunąć i w jaki sposób. Prawidłowe odczytanie wezwania nie wykracza poza granice zwykłej staranności i nie wymaga znajomości prawa. Jeśli jednak skarżący miał problem ze zrozumieniem treści wezwania, nic nie stało na przeszkodzie by bezzwłocznie zwrócić się do Sądu o udzielenie stosownych wyjaśnień, co mógł uczynić telefonicznie. Na wezwaniu umieszczono bowiem numer telefonu do Sądu. Z uwagi na fakt, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, aby strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, to w ustalonych okolicznościach faktycznych Sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., gdyż z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, które miały bezpośredni wpływ na przekroczenie terminu. W związku z powyższym uprawnionym jest twierdzenie, że skarżący nie dochował należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw jakiej w danych okolicznościach można by od niego oczekiwać. Przy dołożeniu należytej staranności, R. M. był w stanie dopełnić swoich obowiązków i uzupełnić braki skargi w terminie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.