I SA/Ke 64/16

PostanowienieWSA w Kielcach2016-04-28

Skład orzekający: Artur Adamiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z powodu nieuzupełnienia braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie, jest prawidłowe?
Ratio decidendi
Zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest prawidłowe, jeśli strona, mimo wezwania, nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu lub nie uzupełniła jego braków w zakreślonym terminie. W takiej sytuacji sąd, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza, utrzymuje je w mocy.
Stan faktyczny
Mirosław P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd wezwał go do złożenia wypełnionego formularza PPF, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Mimo doręczenia wezwania, skarżący nie złożył formularza. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Mirosław P. wniósł sprzeciw od tego zarządzenia.
Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Mirosława P. od zarządzenia referendarza sądowego z 30 marca 2016 r. pozostawiającego wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. P. i R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. znak: [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. M. P. reprezentowany przez R. P.w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w sprawie ze skargi M. P.i R. P.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd przesłał M.P. reprezentowanemu przez R. P. urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego ww. formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismo wraz z formularzem zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi M. P. 12 marca 2016 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął 21 marca 2016 r. Skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Zarządzeniem z 30 marca 2016 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek M. P.. Od zarządzenia M.P. wniósł sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od postanowień i zarządzeń referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach tych, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W ocenie Sądu, prawidłowe jest zarządzenie starszego referendarza sądowego. Zgodnie z treścią art. 252 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 257 ustawy p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, ponieważ skarżący, mimo wezwania, nie złożył formularza. Nadmienić należy, że w przedłożonym do akt sprawy 19 marca 2016 r. formularzu, jako wnioskodawca widnieje R. P., który również jest skarżącym w niniejszej sprawie, zatem formularza tego nie można potraktować jako wniosku M. P. złożonego przez reprezentującego go R. P.. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach działając na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 p.p.s.a. utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego, o czym orzekł w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło