I SA/Ke 641/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku pełnomocnika spadkobierców skarżącego J. L. – A. L. i O. L. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach- na rzecz doradcy podatkowego P. Z. kwotę 4.428,00 (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 828 (osiemset dwadzieścia osiem) złotych tytułem podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 26 listopada 2015 r. oddalił skargę J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. Ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy – doradca podatkowy .Z., działając w imieniu spadkobierców A. L. i O. L. złożył w dniu 18 stycznia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a. doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011r. Nr 31, poz. 153) - dalej rozporządzenie, w postępowaniu administracyjnym w II instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz doradcy podatkowego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Niniejsza sprawa dotyczy podatku od osób fizycznych za 2007 r., a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 3.603.731,00 zł, zatem należy do kategorii spraw określonych w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia, zgodnie z którym stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł - 7200 zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził, przedstawił spadkobiercom skarżącego i przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, w opinii zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie niniejszej opinii oświadczając, że nie zostało ono zapłacone w całości lub w części. Kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych § 3 ust. 1 pkt 1 lit. "g" w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wyniosła 3.600 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 828,00 zł, należało ustalić na kwotę 4.428,00 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.