I SA/Ke 644/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P.P.H.U. E. POLSKA S.C. S. P.. & W. W.. & E. Polska Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty VAT i zabezpieczenia należności postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z [...] nr [...] uchylił i przekazał do ponownego rozpatrzenia decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. w sprawie określenia P.P.H.U. E. POLSKA S.C. S. P. & W. W. & E. Polska Sp. z o.o. z siedzibą w O. (Spółka) przybliżonej kwoty VAT i orzeczenia o zabezpieczeniu tych należności na majątku podatnika. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi Spółki 19 sierpnia 2015 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach 6 października 2015 r. (data stempla pocztowego). Do skargi załączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek wskazała, że adresując przesyłkę, zawierającą przedmiotową skargę, w wyniku oczywistej omyłki błędnie wskazała adres Izby Skarbowej w K., w wyniku czego 30 września 2015 r. przesyłka wróciła do nadawcy z adnotacją "zwrot do nadawcy". W dniu 1 października 2015 r. Spółka odebrała zwróconą przesyłkę z Urzędu Pocztowego. W ocenie wnioskodawczyni od tego dnia należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Podniosła, że jej zachowanie nie ma charakteru zawinionego. Nie wiedziała, że przesyłka nie zostanie dostarczona do adresata z uwagi na popełnienie oczywistej pomyłki pisarskiej. Spółka była przekonana, że dokonała wszelkich niezbędnych czynności celem zaskarżenia przedmiotowej decyzji. Podkreśliła przy tym, że w treści skargi prawidłowo wskazała adres organu, do którego przedmiotowe pismo miało trafić. Tym samym w ocenie strony zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Do wniosku skarżąca załączyła fotokopię koperty zaadresowanej do Dyrektora Izby Skarbowej w K.na adres ul. P. 10 z adnotacją o zwrocie do nadawcy, potwierdzenie nadania tej przesyłki z 21 września 2015 r. oraz skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.). W sprawie bezsporne jest, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Decyzja została doręczona Spółce prawidłowo 19 sierpnia 2015 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi upływał 18 września 2015 r. Skarga została zaś wniesiona 6 października 2015 r. (data stempla pocztowego). Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem 1 października 2015 r. (tj. w dniu, w którym podatnik odebrał zwróconą przesyłkę), a wniosek został złożony 6 października 2015 r. Strona ponadto przedłożyła skargę. W sprawie, nie budzi więc zastrzeżeń dopełnienie przez stronę wymogów formalnych wniosku, lecz okoliczność spełnienia merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Okoliczność, że stroną skarżącą i jednocześnie wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością musi rzutować na wyższy stopień staranności jaki nakłada się na profesjonalnych uczestników obrotu. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, że nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu. Nie wykazano bowiem, że w okresie od 19 sierpnia 2015 r. do 18 września 2015 r. zaistniały niezależne od strony skarżącej przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie. Okolicznością taką z pewnością nie jest popełnienie oczywistej, jak twierdzi sama wnioskodawczyni omyłki, przy adresowaniu przesyłki do organu i wpisanie nieprawidłowego adresu organu przez co przesyłka nie została skutecznie doręczona. Przy dołożeniu należytej staranności Spółka była w stanie prawidłowo zaadresować przesyłkę ze skargą, tym bardziej, co sama podniosła, że w treści skargi wskazała prawidłowy adres organu. W takich okolicznościach działanie Spółki jest zwykłym niedbalstwem. W konsekwencji przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest możliwe. Istotne ponadto jest, że już ta nieprawidłowo zaadresowana przesyłka została przez stronę nadana po terminie. Z załączonej do wniosku kopii potwierdzenia nadania tej przesyłki wynika, że została nadana 21 września 2015 r., tj. po terminie, który upływał 18 września 2015 r. Z wniosku strony nie wynikają natomiast żadne okoliczności usprawiedliwiające tę zwłokę. Zdaniem Sądu w związku z powyższym uprawnionym jest twierdzenie, że skarżąca nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw jakiej w danych okolicznościach można by od niej oczekiwać. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.