I SA/Ke 655/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne rolników oddala skargę. Sygn. akt I SA/Ke 655 /15 Uzasadnienie Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Prezes KRUS) decyzją z dnia [...] znak: [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. odmawiającą umorzenia A. Z. zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres od 2014.4/10 do 2015.2/06 w kwocie 2.244,80 zł . Rozpatrując wniosek Prezes KRUS wyjaśnił, że zagadnienia związane z ubezpieczeniem rolników jak i opłacaniem składek na to ubezpieczenie reguluje ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2015 r., poz. 704) dalej "u.u.s.r". W wyniku postępowania organ ustalił, że A. Z. jest posiadaczem gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,59 ha fizycznych co stanowi 4,91 ha przeliczeniowe. Wobec czego z tego tytułu, on oraz jego partnerka B. K.w oparciu o art. 7 i art. 16 u.u.s.r. podlegali ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy. Prezes KRUS wskazał, że podleganie ubezpieczeniu z mocy ustawy nakłada na każdego rolnika obowiązek regulowania składek ubezpieczeniowych w myśl przepisów wynikających z art. 4 i 40 u.u.s.r. Zaznaczył tym samym, że przepisy ww. ustawy nie przewidują możliwości zwalniania rolników z obowiązku opłacania składek ubezpieczeniowych. Następnie Prezes KRUS powołał przepis art. 41 a ust. 1 pkt. 1 u.u.s.r. zgodnie z którym: Prezes Kasy lub upoważniony przez niego pracownik Kasy, może odroczyć termin płatności z tytułu składek, rozłożyć na raty lub umorzyć w całości lub w części w przypadku uzasadnionym ważnym interesem zainteresowanego, na jego wniosek, uwzględniając możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan funduszów emerytalno - rentowego i składkowego. Według ustaleń organu, A. Z. 25 czerwca 2015 r. zwrócił się z podaniem o umorzenie zadłużenia. Podanie to umotywował trudną sytuacją materialną spowodowaną problemami zdrowotnymi w rodzinie, spłatą kredytów w banku oraz kosztami ponoszonymi na leczenie konia. Wnioskodawca dołączył faktury za usługi weterynaryjne dla zwierząt gospodarskich za okres od 05-03-2015 r. do 11-06-2015 r. w łącznej kwocie 2.491,00 zł. W toku postępowania wyjaśniającego przeprowadzona została wizytacja w gospodarstwie wnioskodawcy podczas której ustalono, że na posiadanym areale wnioskodawca uprawia zboże, kończynę z trawą, łąkę, warzywa oraz sad. Na posesji jego znajduje się piętrowy murowany dom z 1983 r., budynki gospodarcze oraz garaż. Ogólny stan zabudowań wizytujący ocenił jako dobry. Z maszyn rolniczych A. Z. posiada ciągnik C-330 oraz podstawowy sprzęt towarzyszący. Z inwentarza żywego posiada: krowę, opasa i konia. Z informacji udzielonej do protokołu z wizytacji wynika, że wnioskodawca posiada kredyt bankowy w kwocie 1.500,00 zł oraz pobiera dopłaty z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jednocześnie organ ustalił, że A. Z. nie korzysta ze świadczeń udzielanych przez Ośrodek Pomocy Społecznej. Na podstawie oświadczenia wnioskodawcy Prezes KRUS ustalił, że A. Z. ponosi wydatki roczne w kwocie: podatek rolny - 491,00 zł, energię elektryczną - 600,00 zł, gaz - 500,00 zł, opał - 2.000.00 zł, środki ochrony i produkcji rolnej - 200,00 zł, wywóz odpadów komunalnych - 200,00 zł, zakup zboża - 300,00 zł. Następnie Prezes KRUS zaznaczył, że do wniosku o umorzenie wnioskodawca nie dołączył żadnej dokumentacji potwierdzającej wysokość ponoszonych kosztów na leczenie partnerki B. K.. Wobec powyższego brak informacji o wysokości w/w kosztów leczenia spowodował brak możliwości ustalenia jaki wpływ miały te koszty na pogorszenie sytuacji materialnej A. Z. tym bardziej, że wydatki ponoszone na potrzeby rodziny wynikają z bieżących kosztów jej utrzymania i nie mogą stanowić podstawy do umorzenia. Organ podniósł, że wnioskodawca chcąc utrzymać gospodarstwo na ekonomicznie dobrym poziomie korzysta z dopłat z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Celem tych dopłat jest wsparcie rozwoju produkcji w gospodarstwie rolnym oraz poprawa jego kondycji ekonomicznej. Ponadto Prezes KRUS podkreślił, że w okresach, gdy występowały przesłanki do udzielenia ulgi w spłacie zadłużenia wykazano zrozumienie i chęć pomocy w pokonywaniu okresowych trudności w spłacie zadłużenia w postaci układów ratalnych i umorzenia składek i wymienił rodzaje i terminy udzielonych wnioskodawcy ulg w formie układów ratalnych oraz ulg w formie umorzenia składek. Następnie Prezes KRUS zważył, że na ograniczenie możliwości płatniczych z pewnością miały wpływ koszty poniesione za usługi weterynaryjne dla zwierząt gospodarskich niemniej nie mogą one stanowić przesłanki do umorzenia należności, które powstały we wcześniejszym okresie. W celu ustalenia możliwości płatniczych, na podstawie zebranego materiału dowodowego, organ przeprowadził porównanie rocznych dochodów i wydatków A. Z.. Dochody z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego, organ oszacował w skali roku na kwotę około 14.086,79 zł, który został obliczony zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23-09-2014 r. (tj. 4,91 ha przeliczeniowych x 2.869,00 zł przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego 2014 r.) Spośród wydatków wyodrębniono wydatki konieczne, związane z bieżącym utrzymaniem rodziny tj: za energię - 1100 zł; zakup opału - 2000 zł; podatek rolny - 491 zł; środki ochrony produkcji rolnej - 200 zł; spłata kredytu klęskowego – 2.761,88 zł; zakup zboża - 300 zł; wywóz odpadów komunalnych - 200 zł. W zestawieniu nie uwzględniono wydatków związanych z leczeniem B. K., ponieważ do dokumentacji dołączono jedynie fakturę z m-c lipiec 2015 r. Prezes KRUS zważył, że nie uregulowanie składek na ubezpieczenie społeczne rolników, które powstały we wcześniejszym okresie nie było następstwem okoliczności nadzwyczajnych. W ocenie organu, spłata kredytów bankowych nie może stanowić przesłanki przemawiającej za umorzeniem, gdyż podpisując umowę kredytową wnioskodawca znał warunki ich udzielenia. W podsumowaniu Prezes KRUS wyjaśnił, że dogodną formą spłaty zaległości jest zastosowana na wniosek ulga w postaci układu ratalnego. Regulowanie należności w ratach jest wyjątkowo korzystnym rozwiązaniem, gdyż od następnego dnia po złożeniu wniosku bieg naliczania odsetek zostaje zatrzymany a spłata zadłużenia rozłożona jest na przestrzeni dłuższego okresu czasu. Jednocześnie Prezes KRUS podkreślił, że w żaden sposób nie neguje wskazanego przez wnioskodawcę subiektywnego poczucia pewnej nadzwyczajności swojej sytuacji. Wyjaśnił, że prowadząc sprawę i wnikliwe analizując wszystkie jej aspekty wie, że sytuacja materialna, jest niezadowalająca. Nie oznacza to jednak, że sytuacja ta jest wyjątkowo trudna i stwarza zagrożenie bytu lub zdrowia, a regulowanie zobowiązań zagraża egzystencji wnioskodawcy. Na powyższą decyzję Prezesa KRUS A. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnosząc o uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej oraz dopuszczenie dowodu z wniosku o oszacowanie szkód powstałych w gospodarstwie rolnym z dnia 4 września 2015 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 41 a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. poprzez jego niezastosowanie i odmowę umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w przypadku gdy wykazał ważny interes ekonomiczny oraz nadzwyczajne zdarzenia losowe powodujące ograniczenie zdolności płatniczych; 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj: - art. 7 i 8 k. p. a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, pominięcie interesu obywatela; - art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez wadliwie przeprowadzenie postępowania dowodowego i sprzeczność dokonanych ustaleń faktycznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i odmowę umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w sytuacji gdy z powodu nadzwyczajnych okoliczności, tj. choroby partnerki, spłaty kredytu udzielonego w związku z klęską żywiołową, leczenia konia, sytuacja materialna skarżącego nie pozwala na utrzymanie siebie i rodziny, oraz poprzez wyliczenie, że dochody przewyższają wydatki na podstawie Obwieszczenia Prezesa GUS (o przeciętnym dochodzie z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych), w sytuacji gdy kwoty wskazane w obwieszczeniu mają charakter czysto hipotetyczny, natomiast rzeczywiste dochody z pracy w gospodarstwie rolnym są znacznie niższe aniżeli poczynione wydatki na utrzymanie własne i rodziny; - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie prawne i faktyczne zaskarżonej decyzji i nie odniesienie się do zarzutów zawartych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - konsekwencją rozstrzygnięcia sprawy jest utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji i nieuzasadnione zastosowanie przez organ II instancji art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że Prezes KRUS naruszył powołane przepisy i odmówił umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w przypadku gdy skarżący wykazał ważny interes ekonomiczny oraz nadzwyczajne zdarzenia losowe powodujące ograniczenie jego zdolności płatniczych. Stanowczo wskazał, że nie jest w stanie uiścić zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, co było przyczyną złożenia wniosku o ich umorzenie. Zarzucił Prezesowi KRUS zbyt pobieżne przeanalizowania sytuacji majątkowej w następstwie czego wnioski płynące z dokonanych ustaleń w żaden sposób nie korespondują z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W ocenie skarżącego, w jego rodzinie doszło do nadzwyczajnych, nieprzewidzianych zdarzeń i wskazał na chorobę swojej partnerki B. K. wymagającej stałego leczenia; chorobę konia oraz kredyt udzielony w związku z klęska żywiołową. Ustosunkowując się do zarzutu przedstawienia jednej recepty za leki swojej parterki podniósł, że przedłożył zaświadczenie lekarskie z którego treści wynika na jaką ona chorobę i od kiedy cierpi wobec czego należało przyjąć, że stale ponosi wydatki na leki. Skarżący podkreślił, że chwili obecnej żyje na skraju ubóstwa, jego dom wymaga remontu, brakuje mu środków do życia i tym samym nie dysponuje środkami na bieżące opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne. Ponadto dodatkowo jego sytuacje pogorszyła susza, która spustoszyła jego gospodarstwo i spowodowała utratę 40% plonów. Zdaniem skarżącego, organ nie zadał sobie trudu, aby oszacować jego rzeczywiste dochody, oraz rzeczywistą sytuację materialną i majątkową. W ocenie skarżącego, konieczne jest ustalenie relacji pomiędzy wysokością należności a dochodem, pomniejszonym o wydatki konieczne dla egzystencji i konkretnego zobowiązanego i jego rodziny pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący uważa, że w sposób jednoznaczny wykazał ważny interes ekonomiczny. Natomiast organ nie wypełnił swych obowiązków, ustalając jego stan majątkowy (dochody) w sposób jedynie hipotetyczny. Nie zbadano tym samym wszechstronnie jego rzeczywistej sytuacji materialnej i arbitralnie odmówiono umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Prezes KRUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z zasa.i wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako ,,ustawa p.p.s.a.", Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa procesowego jak również prawa materialnego, skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagała wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników stanowi art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. Przepis ten stanowi, że organ rentowy, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zainteresowanego na jego wniosek, uwzględniając możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno - rentowego i składkowego może w całości lub w części umorzyć należności z tytułu składek. Przez należności z tytułu składek rozumie się także obok składek i kosztów upomnienia także należne od składek odsetki, o których umorzenie wnioskował skarżący (art. 6 pkt 13b u.u.s.r.). Użycie w przepisie art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. sformułowania "może" oznacza, że organ przy rozpatrywaniu sprawy i wydaniu rozstrzygnięcia działa w ramach uznania administracyjnego. W przypadku stwierdzenia przesłanki może zatem wniosek uwzględnić lub odmówić jego uwzględnienia, ma prawo wyboru rozstrzygnięcia. Zaznaczyć jednak trzeba, że wybór taki nie może być dowolny i musi wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy (art. 7 k.p.a.), wszechstronnego zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a.), zaś decyzja winna spełniać wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. W przypadku decyzji uznaniowych uzasadnienie decyzji ma szczególne znaczenie dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia. Szczególnie negatywne rozstrzygnięcie dotyczące umorzenia należności powinno być przekonywująco i jasno uzasadnione zarówno co do faktów, jak i prawa, tak aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Sądowej kontroli legalności decyzji podlega natomiast prawidłowość przeprowadzonego postępowania oraz badanie formalnej prawidłowości decyzji, nie zaś jej celowości. Kwestią pierwszorzędną dla uruchomienia postępowania w sprawie umorzenia zaległości jest ustalenie czy w konkretnej sprawie występuje przesłanka, określona dyspozycją art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. tj. ważny interes zainteresowanego. Przesłanka ta powinna być wyjaśniona przy uwzględnieniu możliwości płatniczych wnioskodawcy i stanu finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego. Niezbędne jest zatem wyjaśnienie jak również odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji stanu faktycznego sprawy w zakresie sytuacji osobistej oraz majątkowej wnioskodawcy ze szczególnym uwzględnieniem jego możliwości płatniczych. Następnie odniesienie takiego stanu faktycznego do wysokości zadłużenia względem KRUS. W przeciwnym razie decyzja negatywna dla wnioskodawcy staje się nieuzasadnioną i dowolną a powody odmowy organu orzekającego nieznane dla strony. Skarżący wnioskując o umorzenie zaległości z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników powoływał się na trudną sytuację materialną oraz problemy zdrowotne w rodzinie. Sytuacja materialna rolnika, stan zdrowia członków rodziny, w tym przypadku partnerki B. K. i wynikająca z tego niemożność opłacania składek może, zdaniem Sądu, uzasadniać istnienie przesłanki ważnego interesu ubezpieczonego. Ważny interes w umorzeniu składek ze względu na trudną sytuację materialną skarżącego istnieje, gdy wykonanie obowiązku zapłaty składek mogłoby spowodować niemożność zaspokojenia przez zobowiązanego i jego bliskich podstawowych potrzeb życiowych. Zatem, obowiązkiem organu wynikającym z art. 77 § 1 k.p.a. było wyjaśnienie sytuacji materialnej i życiowej skarżącego. Dla ustalenia sytuacji bytowej zobowiązanego przede wszystkim istotne jest ustalenie jego dochodów i wydatków, a także relacji pomiędzy dochodami a wydatkami koniecznymi dla egzystencji konkretnego zobowiązanego i jego rodziny pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Takie ustalenia, wbrew zarzutom skargi, w przedmiotowej sprawie zostały dokonane, i przede wszystkim zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uprawniona jest wobec powyższego ocena, że Prezes KRUS przy uwzględnieniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym stanowiska skarżącego, wnikliwie rozpatrzył wszystkie aspekty sprawy. Po pierwsze w zakresie obowiązku wyjaśnienia sytuacji materialnej zobowiązanego organ przedstawił analizę jego możliwości płatniczych poprzez porównanie rocznych dochodów i wydatków. Według wskazań skarżącego do protokołu wizytacji z 8.07.2015 r. wyodrębniono wydatki konieczne, związane z bieżącym utrzymaniem jego rodziny tj: za energię - 1100 zł; zakup opału - 2000 zł; podatek rolny - 491 zł; środki ochrony produkcji rolnej - 200 zł; spłata kredytu klęskowego – 2.761,88 zł; zakup zboża - 300 zł; wywóz odpadów komunalnych - 200 zł. Uwzględniajac fakt, że przedmiotowe postępowanie, co wynika z treści art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. prowadzone jest na wniosek, przyjęcie wielkości wydatków zgodnie ze wskazanimi skarżącego, uzanać należy za prawidłowe, odzwierciedlający rzeczywisty stan faktyczny. Tym samym należy wykluczyć dowolność organu w zakresie ustalenia istotnego dla wyniku sprawy ww. elemntu stanu faktycznego. W ocenie Sądu prawidłowe są także poczyniania Prezesa KRUS w zakresie ustalania wielkości dochodu z gospodarstwa rolnego sakrżącego. Przy czym wskazać należy, że skarżący do protokołu z wizytacji podał szczegółowo rodzaj i wielkość wydatków, stan majątkowy, oświadczajac jednocześnie że nie potrafi okreslić wielkości dochodu z własnego gospodarstwa. Osobiście prowadząc to gospodarstwo był jedyną osobą, która powinna posiadać wiedzę o wielkości osiąganego dochodu, co pozwoliłoby na ewentualne zweryfikowanie tych danych z danymi ustalonymi z urzędu przez organ. Jak już wskazano, jest to postępowanie prowadzone na wniosek, zatem to skarżący powinien podawać wszystkie istotne dane odnoszące się do swojej sytuacji materialnej i rodzinnej, aby umożliwić organowi prawidłowe ustalenia i ocenę, co do istnienia przesłanki ważnego interesu zainteresowanego. Brak informacji od zainteresowanego w zkaresie wielkosci osiąganego z gospodarstwa rolnego dochodu, uzasadnia działania organu, który dochód z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego oszacował w skali 2014 roku na kwotę około 14.086,79 zł, zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23-09-2014 r. Przeprowadzona analiza doprowadziła organ do słusznego wniosku, że ustalone w sprawie dochody (14.086,79 zł) przekraczają wskazane przez skarżącego wydatki (7.052,88 zł). Mając na uwadze relacje pomiędzy danymi dotyczącymi wielkości dochodu i wydatków, stwierdzone przez Sąd uchybienie polegające na nieuwzględnieniu w ponownym postępowaniu wydatków na leczenie B. K. w kwocie 67,56 zł na zakup leków zgodnie z fakturą z 23.07.2015 r., pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Powyższy wydatek - 67,56 zł nie jest kwotą znaczną, aby mogła w sposób zasadniczy naruszyć relacje pomiędzy danymi dotyczącymi wielkości dochodu i wydatków. Prezes KRUS oceniając sytuację materialną skarżącego, jako niezadowalającą, jednocześnie stwierdził, że nie jest ona wyjątkowo trudna i nie stwarza zagrożenia bytu lub zdrowia, a regulowanie zobowiązań nie zagraża egzystencji wnioskodawcy. Z taka oceną organu należy się zgodzić, zwłaszcza że na poprawę możliwości płatniczych skarżącego miały wpływ otrzymane z A.R. i M.R. dopłaty w wysokosci 6.918,37 zł. Niewątpliwie dopłaty w ww. wysokości są one realnym wsparciem dla rozwoju produkcji w gospodarstwie rolnym, a ich przyznanie zwalnia rolnika z konieczności uszczuplenia swojego budżetu do wysokości otrzymanych dopłat. W ostateczności otrzymanie dopłat, zwieksza szanse w spłacie zadłużenia bez uszczerbku dla samego skarżącego i jego bliskich. Nie bez znaczenia dla oceny możliwości płatniczych zobowiązanego jest, szczegółowo opisana w zaskarżonej decyzji ulga w spłacie zadłużenia. Skarżący począwszy od 2010 r. do 2013 r. uzyskiwał wielokrotnie wymierną pomoc materialną poprzez udzielonych mu układów ratalnych i umorzeń składek za poszczególne okresy. Bespornie fakt poniesienia wysokich wydatków weterynaryjnych w kwocie 2.491,00 zł stanowi okoliczność, tak jak trafnie przyjmuje organ wpływającą na ograniczenie możliwości płatniczych skarżącego. Skoro jednka wydatek został poniesiony w okresie wcześniejszym (od 05-03-2015 r do 11-06-2015 r.) nie może stanowić przesłanki umorzenia. Skarżący wystąpił z wnioskiem o umorzenie 25.06.2015 r., organ zaś ma obowiazek uwzględnić aktualny stan faktyczny, istniejący na dzień rozstrzygnięcia sprawy, czyli 8 września 2015 r. Oznacza to, że koszty poniesione we wcześniejszym okresie na leczenie konia nie mogą być uznane jako przesłanka umorzenia. Jednocześnie wbrew subiektywnej ocenie skarżącego, zdarzenia takie jak choroba partnerki, choroba konia, spłata kredytu nie stanowią okoliczności nadzwyczajnych, których zaistnienie determinowałoby umorzeniem zaległych składek. Organ w zaskarżonej decyzji odmawiając umorzenia, w ramach oceny drugiej przesłanki umorzenia – stanu funduszów emerytalno - rentowego i składkowego podkreślił, że zadaniem KRUS jest zapewnienie realizacji prawa do należnych rolnikom z tytułu podlegania ubezpieczeniu świadzceń. Powyższa zasada dotyczy wszystkich zobowiazanych. Reasumując wyjaśnienie przez organ kwestii sytuacji zdrowotnej, rodzinnej zobowiązanego, jego dochodów i wydatków, pozwoliło organowi ustalić realne możliwości płatnicze zobowiązanego, a tym samym brak istnienia przesłanki ważnego interesu zobowiązanego. Powyższe wskazuje, że wbrew zarzutom skargi nie stwierdzono naruszenie przez organ przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Ponadto uzasadnienie faktyczne decyzji zawierało w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 k.p.a.). Organ wskazał w decyzji istotne dla rozstrzygnięcia sprawy fakty i dowody przesądzające o braku po stronie skarżącego ważnego interesu dającego podstawę do umorzenia zaległości w oparciu o art. 41a ust. 1 u.u.s.r., czym nie naruszył omówiony art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.