I SA/Ke 658/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Gmina S. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, w której Minister Finansów uznał za nieprawidłowe stanowisko Skarżącej zawarte w jej wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w zakresie prawa do zastosowania korekty podatku naliczonego w związku z odpłatnym udostępnieniem zrealizowanej inwestycji w postaci boisk i obiektów sportowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, uwzględniając względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć bowiem wpływ na wynik danego postępowania. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 r. Nr C 326 s. 1 i nast.), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: 1. "Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?". W ocenie Sądu zasadnym jest więc stwierdzenie, że istota problemu w niniejszej sprawie jest tożsama z problemem będącym przedmiotem rozpoznania w sprawie o sygn. akt I FSK 972/15. Natomiast odpowiedź udzielona przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, na pytanie zadane w sprawie o sygn. akt I FSK 972/15, będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie dokonane w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest ponadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej, która ma podstawowe znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej interpretacji. W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.