I SA/Ke 676/14

PostanowienieWSA w Kielcach2014-12-22

Skład orzekający: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym. Analiza jej sytuacji finansowej, w tym wielkości majątku i wysokości dochodu na pięć osób, potwierdziła tę okoliczność.
Stan faktyczny
Skarżąca M.P. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, dołączając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wskazała na trudną sytuację materialną rodziny, w tym niskie dochody męża, bezrobocie własne, utrzymanie trzech córek oraz otrzymywany zasiłek rodzinny. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku na urzędowym formularzu PPF, skarżąca przedstawiła szczegółowe dane dotyczące miesięcznych wydatków i posiadanych aktywów.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono M. P. od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 22 grudnia 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. p o s t a n a w i a zwolnić M. P. od kosztów sądowych. M. P. w skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w którym wskazała, że jedynym żywicielem rodziny jest mąż skarżącej, który uzyskuje miesięczne wynagrodzenie za pracę w kwocie 1680 zł brutto, skarżąca jest osobą bezrobotną. Skarżąca i jej mąż na utrzymaniu maja trzy córki w wieku 16 lat, 13 lat oraz 11 miesięcy. Rodzina skarżącej uzyskuje również zasiłek rodzinny w kwocie 362,00 zł miesięcznie. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że obciążenie i tak – w jej ocenie - słabego budżetu rodzinnego kwotą opłaty za postępowanie skargowe spowoduje zachwianie budżetu w znacznym stopniu oraz uniemożliwi dokonanie terminowych płatności należności czynszowych za mieszkanie, media i innych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa rodzinnego oraz wydatków związanych z wychowywaniem i kształceniem córek. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) wniosek o zwolnienie od kosztów sadowych powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżąca nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżąca złożyła wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF, w którym dodatkowo wskazała, że opłaty miesięczne za mieszkanie wynoszą 462,50 zł, za energię elektryczną ok. 227 zł, za TV i Internet 100 zł miesięcznie. Łącznie miesięczne opłaty stanowią kwotę 789,50 zł. Skarżąca jako posiadany majątek wykazała samochód osobowy marki Ford Mondeo rok. prod. 1995. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza informacji wskazanych we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zawartym w złożonej skardze oraz na urzędowym formularzu PPF wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę sytuację finansową rodziny skarżącej, przede wszystkim wielkość wykazanego majątku oraz wysokość miesięcznego dochodu na pięć osób w rodzinie należało stwierdzić, że skarżąca wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło