I SA/Ke 676/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. Ś. na decyzję Dyrektora Ś.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2008 r. z naruszeniem prawa postanawia: oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego ARiMR w K. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającej wydanie decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2008 r. z naruszeniem prawa, R. Ś. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Motywując wniosek skarżący wskazał, że decyzja dotyczy okoliczności przyznania płatności mającej miejsce osiem lat temu. Podniósł, że w między czasie doszło do wznowienia postępowania oraz decyzja była rozpatrywana przez organ I i II instancji, które raz stwierdzają jej poprawność innym razem nakładają dotkliwe sankcje. W opinii strony są to okoliczności wskazujące na konieczność rozpatrzenia złożonej skargi, przed wykonaniem decyzji nakładającej sankcje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325). W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie został zawarty w skardze na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającej wydanie decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2008 r. z naruszeniem prawa. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Decyzja ta nie nakłada na skarżącego żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1128/13, z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3385/12, z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 470/14 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wbrew argumentacji strony decyzja ta nie powoduje również skutku w postaci nałożenia na skarżącego wymienionych w decyzji sankcji. Skoro zatem wniosek skarżącego dotyczy decyzji, która nie podlega wykonaniu, zasadnym jest jego oddalenie. Należy ponadto zauważyć, że nawet jeśli decyzja będące przedmiotem zaskarżenia nosiłoby znamiona wykonalności, to należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został poparty żadną argumentacją. Wnioskodawca nie wskazał na jakiekolwiek okoliczności świadczące o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.