I SA/Ke 677/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skargi Z. D. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny – przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś na rzecz Z. D. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 1. Akt organu administracji publicznej 1.1. Zarząd Województwa Ś. jako Instytucja Zarządzająca (Zarząd, IZ) w piśmie z [...] r. nr [...] poinformował Z. D., że w związku z zakończoną oceną merytoryczną wniosku o dofinansowanie pn.: "Rozwój potencjału endogenicznego w zakresie turystyki poprzez wprowadzenie nowego produktu turystycznego pn. "Ś."- Ś. Wytwórnia Interaktywnych Atrakcji Tematycznych" (nr [...]) – "Projekt", złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 - 2020 Działanie 7.2. Rozwój potencjału endogenicznego jako element strategii terytorialnej dla określonych obszarów, na etapie oceny merytorycznej projekt spełnił kryteria dopuszczające (ogólne i sektorowe) i otrzymał 66 punktów (uzyskał wymagane minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów). W wyniku przeprowadzonej oceny oraz z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach przedmiotowego konkursu, powyższy Projekt został Uchwałą Zarządu Województwa Ś. Nr 3120/17 z dnia 20.10.2017 r. umieszczony na liście rezerwowej i na obecną chwilę nie jest możliwe zakwalifikowanie go do dofinansowania. Projekty, które zostały umieszczone na liście rezerwowej będą wyłaniane do dofinansowania sukcesywnie w przypadku powstania oszczędności. Wynik oceny merytorycznej powyższego wniosku wraz z uzasadnieniem przedstawiono w karcie informacyjnej będącej załącznikiem do niniejszego pisma. Oceny projektu dokonano na podstawie danych przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej oraz w oparciu o obowiązujące przepisy. 1.2. W związku z powyższą informacją ZD. złożył protest do Zarządu. Wnioskodawca zakwestionował ocenę kryterium nr 5 (Wartość przyrodnicza i kulturowa obszaru objętego projektem) i kryterium nr 7 (Komplementarność projektu z innymi). W ramach kryterium nr 5 wnioskodawca otrzymał 0 punktów na 8 możliwych (po zważeniu). Uważa, że ocena została przeprowadzona w sposób nierzetelny, niezgodny z definicją kryterium. Na potwierdzenie powyższego wskazał na zapisy Studium Wykonalności Inwestycji, pakt. 1.2.3 Opis walorów turystyczno-kulturowych, gdzie wskazuje formy ochrony przyrody, jakimi objęta jest Gmina G.. Ponadto, wnioskodawca podkreślił, że cały obszar gminy G. objęty jest prawną ochroną przyrody, co ma odzwierciedlenie w dokumentach strategicznych Gminy G., np. Strategii Rozwoju Gminy G. do 2020 r., czy też w Planie działań Gminy G. z zakresie rozwoju turystyki. Zgodnie z Ustawą o ochronie przyrody (tj. Dz.U.2016.2134) utworzenie parku narodowego odbywa się jedynie decyzją Rady Ministrów, a art. 11 ww. ustawy stanowi, że każdy park narodowy posiada otulinę, czyli strefę graniczną między parkiem a obszarami nie podlegającymi ochronie. Zdaniem wnioskodawcy, otulina (strefa graniczna) stanowi obszar wchodzący w skład parku narodowego, a oceniający winni wziąć pod uwagę zapisy ustawy o ochronie przyrody. Reasumując, wnioskodawca wskazał, że w niniejszym kryterium powinien otrzymać min. 2 przed zważeniem, co daje po zważeniu 4 pkt. Z kolei w ramach kryterium nr 7 wnioskodawca otrzymał 4 punkty na 8 możliwych po zważeniu i uważa, że ocena została przeprowadzona niezgodnie z definicją tego kryterium. Zaznaczył, że w Studium Wykonalności wskazał powiązanie planowanej inwestycji z innymi inwestycjami realizowanymi przez siebie w ramach RPOWŚ 2007-2013 oraz m.in. przez Gminę G.. Inwestycje przedstawione przez wnioskodawcę wynikają m.in. z Planu działań Gminy G. w zakresie rozwoju turystyki, został przyjęty przez Radę Gminy G. uchwałą nr XXIX/269/2017 z 17 lutego 2017 r. W przedmiotowym dokumencie Gmina wskazała planowane kierunki działań z zakresu turystyki oparte na endogenicznym potencjale Gminy. Wnioskodawca wskazał ww. kierunki działań i zaznaczył, że te same inwestycje wskazał w Studium Wykonalności na str. 56-57, z czego dwie stanowią przedmiot wniosku o dofinansowanie. Ponadto, wnioskodawca zaznaczył, że na str. 76 Studium Wykonalności wskazał w jaki sposób realizacja planowanych inwestycji wskazanych w pkt 3 komplementarność i spójność projektu z innymi przedsięwzięciami oraz zgodność z innymi ramami, strategiami branżowymi przyczyni się do rozwoju turystyki na omawianym obszarze. Wnioskodawca wskazał również, że na str. 56 Studium Wykonalności napisał, że inwestycja planowana do realizacji przez Beneficjenta, jest komplementarna z inwestycją już zrealizowaną przez wnioskodawcę związaną z budową Parku miniatur i rozrywki. Reasumując, zdaniem wnioskodawcy, w niniejszym kryterium powinien on otrzymać min. 2 pkt przed zważeniem, co daje po zważeniu 8 pkt. 1.3. Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował stronę w piśmie z 1 grudnia 2017 r. nr DPR.III-433.2.5.177.2017. Odnosząc się do zarzutów w zakresie kryterium nr 5 wskazał jak przyznawane są punkty w tym kryterium zgodnie z Instrukcją dokonywania oceny punktowej projektu. W Studium Wykonalności wnioskodawca wskazał, że swoją działalność prowadzi w bardzo atrakcyjnym miejscu położonym u podnóża Gór Świętokrzyskich, w odległości około km na wschód od K., w otulinie Ś. Parku Narodowego oraz że Gmina G. posiada wysokie walory przyrodniczo-krajobrazowe, cały teren gminy objęty jest prawną ochroną przyrody. Formy ochrony to: Otulina Ś. Parku Narodowego (w północno wschodniej części gminy); C. – O. Park Krajobrazowy (w południowo-wschodniej części); P. Obszar Chronionego Krajobrazu (na pozostałym obszarze). Dodatkowo, w Studium Wykonalności, pkt 9.5 Kryteria punktowe, przy opisie kryterium nr 5 Wnioskodawca wskazał, że inwestycja będzie realizowana na terenie otuliny Ś. Parku Narodowego utworzonego na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów z 3 stycznia 1996 r. w sprawie Ś. Parku Narodowego. Jednocześnie wnioskodawca wymienił określone w art. 6 ust. 1 Ustawy o ochronie przyrody (tj. Dz.U.2016.2134 ze zm.) formy ochrony przyrody. Z kolei, art. 11 ust. 1 ww. ustawy mówi, iż na obszarach graniczących z parkiem narodowym wyznacza się otulinę parku narodowego. Dodatkowo, zgodnie z art. 5 pkt 14 tej ustawy, otulina to strefa ochronna granicząca z formą ochrony przyrody i wyznaczona indywidualnie dla formy ochrony przyrody w celu zabezpieczenia przed zagrożeniami zewnętrznymi wynikającymi z działalności człowieka. Biorąc pod uwagę powyższe, Zarząd stwierdził, że inwestycja planowana przez wnioskodawcę nie jest zlokalizowana na obszarze objętym formą ochrony przyrody. Ponadto, zakres rzeczowy projektu nie obejmuje zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru Ś. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków lub do ewidencji innej niż ww. rejestr. W związku z czym, w przypadku, gdy projekt nie wpisuje się w żaden z wariantów wymienionych w definicji kryterium, uzyskuje 0 punktów. Z kolei odnośnie oceny kryterium nr 7 Zarząd wskazał na instrukcję dokonywania oceny punktowej projektu oraz instrukcji sporządzania Studium Wykonalności Inwestycji dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020, pkt. 3 Komplementarność i spójność projektu z innymi przedsięwzięciami oraz zgodność z innymi programami, strategiami branżowymi. Wnioskodawca w rozdziale tym wskazał, że jego inwestycja jest komplementarna z inwestycją już zrealizowaną przez wnioskodawcę w ramach RPOWŚ na lata 2007-2013, a związaną z budową Parku miniatur i rozrywki. Ponadto, omawiane przedsięwzięcie jest komplementarne z inwestycjami planowanymi do realizacji na danym obszarze przez Gminę G., tj.: budowa ścieżek rowerowych na terenie gminy, zagospodarowanie terenu wraz z architekturą turystyczną pod ścieżkę historyczno- edukacyjno-przyrodniczą z K. do L.. Powyższe inwestycje wskazano do realizacji w Planie działań Gminy G. w zakresie rozwoju turystyki. Dodatkowo wnioskodawca, biorąc pod uwagę lokalizację inwestycji, podkreślił komplementarność z inwestycjami realizowanymi przez Gminę B.. Wskazał tez, że planowane działania związane z rozwojem turystyki w Gminie G. przyczyniają się do realizacji misji Województwa Ś. ujętej w Strategii Rozwoju Województwa Ś. do roku 2020. Wnioskodawca wskazał również Strategię Rozwoju powiatu Kieleckiego do roku 2020, Strategię Rozwoju Gminy G. do 2020 roku oraz Strategię rozwoju turystyki w województwie świętokrzyskim na lata 2015- 2020. Zgodnie z Planem działań rozwoju gospodarki turystycznej w Gminie G. do 2020, jednymi z walorów przyrodniczo-turystycznych Gminy G. jest park rozrywki i miniatur/lunapark S. w K. Z. oraz stok narciarski. W Studium Wykonalności Inwestycji, pkt 9.2 Logicznie zwarty zakres przedsięwzięć zamkniętych w projekcie, które wpisują się w plan działań, Wnioskodawca pisze: Lista działań zaplanowanych do realizacji w Gminie G. ujmuje również przedsięwzięcie Beneficjenta, tj.: rozszerzenie oferty turystycznej poprzez nowe inwestycje w Stacji narciarskiej i w Parku Rozrywki i Miniatur/lunaparku S. K. o kolejne atrakcje, powiększenie obszaru działań, szczególnie w Parku miniatur oraz o atrakcje znajdujące się pod dachem aby wyeliminowań kaprysy pogody oraz sezonowość; wybudowanie w Parku Rozrywki i Miniatur w K. Z. budynku kompleksu powierzchniowego, w którym znajdowałyby się atrakcje pod dachem przeznaczone dla rodzin oraz noclegi dla tychże turystów rodzinnych o podwyższonym standardzie. Powyższe działania zawarte są również w Planie działań rozwoju gospodarki turystycznej w Gminie G. do 2020, pkt. 4 Planowane kierunki działań z zakresu turystyki oparte na endogenicznym potencjale gminy G.. Dodatkowo, sposób spełnienia przedmiotowego kryterium został zawarty przez wnioskodawcę w pkt 9.5 Studium Wykonalności. Biorąc pod uwagę powyższe, Rozpatrujący Protest zwracają uwagę, że wnioskodawca w dokumentacji projektowej przede wszystkim wskazał powiązanie planowanych działań z Planem działań rozwoju gospodarki turystycznej w Gminie G. do 2020. Wskazane przez wnioskodawcę powiązanie projektu z tym i innymi dokumentami/strategiami, oraz z inwestycją związaną z budową Parku miniatur i rozrywki, nie stanowi wystarczającej przesłanki uznania, iż projekt jest bezpośrednio komplementarny z innymi. W dokumentacji konkursowej wnioskodawca nie przedstawił w jaki sposób jego projekt jest bezpośrednio powiązany z inwestycją wcześniej przez niego zrealizowaną. Przedmiotowy projekt nie jest więc bezpośrednią kontynuacją lub uzupełnieniem dotychczasowych realizowanych lub planowanych do realizacji przez wnioskodawcę projektów. Stąd Zarząd stwierdził, że wnioskodawca wykazał pośrednie powiązanie w innymi projektami. Nie znajduje się potwierdzenia na bezpośrednie powiązanie z innymi projektami. 2. Skarga do Sądu 2.1. Na powyższą informację Zarządu, ZD. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Wniósł o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. Zarzucił naruszenie: - 37 ust. 1 i 2 Ustawy Wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie oceny projektu w sposób istotnie naruszający prawo i niezapewniający przejrzystości, rzetelności i bezstronności przy wyborze wniosków do dofinansowania, w tym wadliwe przyjęcie charakteru prawnego otuliny parku narodowego, powiązania Projektu z innymi projektami skarżącego, w sytuacji spełnienia wymaganych ustalonym Regulaminem Konkursu kryterium 5 i 7 wymogów, co miało wpływ na wynik sprawy; - art. 26 ust. 2 w zw. z art. z art. 41 ust. 1 i ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U.2017.1376) poprzez niezapewnienie przejrzystości i rzetelności reguł stosowanych przy ocenie Projektu, niejednoznaczne ujęcie Kryteriów konkursowych: brak zastosowania obiektywnych reguł wiedzy, co miało wpływ na wynik sprawy; - art. 6 ust. 1 zw. z art. 11 ust. 1 i art. 5 pkt 14) Ustawy o ochronie przyrody (tj. Dz.U.2016.2134) poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji nie zastosowanie pomimo wystąpienia okoliczności faktycznych wynikających bezpośrednio z załączonych do wniosku dokumentów min. Opisu walorów turystyczno-kulturowych studium wykonalności, Strategii Rozwoju Gminy G. do 2020 r. i Planu Działań Gminy G., a potwierdzających objęcie terenu całej Gminy G. formami ochrony przyrody, w tym otuliną parku narodowego (miejsce realizacji Inwestycji), a także faktu, bezpośredniego powiązania Projektu z innymi realizowanymi przez skarżącego inwestycjami, w tym działalnością Parku Rozrywki i Miniatur/lunaparku S. K., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. 2.2. Uzasadniając zarzuty skarżący powtórzył argumentacje zawartą w proteście. Dodatkowo wskazał, że organ dopuścił się dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów, które zostały określone w sposób nieprecyzyjny i niejednoznaczny przede wszystkim w zakresie opisu kryterium 5 a): (lub w jego bezpośrednim otoczeniu, pod warunkiem, że służy temu obszarowi) jak i całokształtu okoliczności przedstawionych przez skarżącego. Wadliwość prawna zastosowanych przez organ reguł wyboru, pozwoliła na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów a przede wszystkim naruszyła traktatowo gwarantowaną zasadę równości wpisaną w art. 8 TFUE. Utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych potwierdza, że skoro Instytucja Zarządzająca dokonuje oceny Projektu na podstawie dokumentacji konkursowej, to jej obowiązkiem jest odniesienie się do wszystkich faktów w niej wskazanych i prawidłowe, rzetelne odniesienie ich do przyjętych kryteriów. Organ natomiast nie poddając dokumentacji projektowej wystarczającej analizie, zaniechał rzetelnego zbadania Projektu a tym samym nie ustalił faktów, które wpisywały się w dwupunktową ocenę tego Kryterium, w szczególności pomijając, że otulina parku narodowego (na której terenie realizowany ma być Projekt) bezspornie stanowi bezpośrednie otoczenie i służy obszarowi tego parku. 2.3. W ocenie skarżącego, wykazał ona ponadto bezpośrednie powiązanie Projektu z innymi, analizowanymi przez skarżącego projektami. Wskazują na to nie tylko dokumentacja projektowa, ale i co istotne, kompatybilne z nią działania i Plany Gminy G.. Skarżący w studium wykonalności (w szczególności na str. 56-57) szczegółowo przedstawił charakter i powiązanie Projektu z innymi inwestycjami prowadzonymi przez siebie a uruchomionymi w ramach poprzedniej edycji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2007-2013, które to wiernie zostały odwzorowane także w Planie Działań Gminy G. (stanowi załącznik do dokumentacji konkursowej). W przedmiotowym dokumencie Gmina G. wskazała w pkt. 4 Planowane kierunki działań z zakresu turystyki oparte na endogenicznym potencjale Gminy G.. Według skarżącego wyczerpująco wykazał, że inwestycje te wpływają na wzmocnienie wizerunku turystycznego województwa ś. jak również na wykorzystanie potencjału endogenicznego Gminy G.. Na stronie 76 studium wykonalności skarżący wykazał w jaki sposób realizacja planowanych inwestycji wskazanych w pkt 3 Komplementarność (...) przyczyni się do rozwoju turystyki na omawianym obszarze. Skarżący wykazał również bezpośrednie powiązanie wnioskowanego Projektu z poprzednio realizowaną przez siebie inwestycją w ramach dofinansowania. Projekt stanowi oczywiste rozwinięcie i kontynuację poprzedniej inwestycji, utrzymany jest w tym samym charakterze i tematyce oraz uzupełnieniem oferty w razie niepogody. Skarżący podkreślił, że uzyskał w tym temacie rekomendacje Regionalnej Organizacji Turystycznej, która jest najbardziej opinioznawczą instytucją w dziedzinie Turystyki województwie świętokrzyskim. Rekomendacja ROT w jednoznaczny sposób udowadnia, że planowana inwestycja jest potrzebna dla gminy, powiatu, ale i województwa. Będzie uzupełnieniem dotychczasowej działalności skarżącego a jednocześnie będzie też spójna z działaniami ROT-u i innych organizacji turystycznych z Województwa Ś. w dziedzinie turystyki i promocji województwa ś.. Organ oceniający projekt w razie jakichkolwiek wątpliwości co do dotychczasowej działalności skarżącego mógł i powinien wezwać do doprecyzowania tak już rozbudowanych opisów dotychczasowej działalności. Organ oceniający projekt ma bowiem obowiązek oceniać rzetelnie cały projekt a nie tylko wybiórcze fragmenty i wysuwać nieprecyzyjne wnioski z tych fragmentów. W ocenie skarżącego organ w sposób niezrozumiały poczynił ustalenia sprzeczne z przedstawioną dokumentacją projektową. Taka wadliwość oceny cechująca się brakiem rzetelności, precyzji w analizie projektu miała istotny wpływ na wynik konkursu. Jeżeli w oparciu o przedstawioną dokumentację skarżący nie wykazał pośredniego związku z innymi projektami (stanowisko Organu), to dla skarżącego niejasne pozostają wytyczne oceny tego kryterium, co jednoznacznie narusza m.in. art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie Projektu. Przewidziany w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju obowiązek zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów dotyczy nie tylko przejrzystości reguł merytorycznej oceny projektów, ale wnikliwego i rzetelnego badania wniosku pod kątem spełnienia kryteriów ustalonych dla konkursu, oraz obiektywnych reguł wiedzy. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący powołała wyroki NSA. 2.4. W odpowiedz na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko przedstawione w odpowiedzi na protest i wniósł o oddalenie skargi. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K.ach zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U.2017.1369 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką regulację szczególną stanowi przepis art. 61 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2016.217 ze zm), dalej "ustawa wdrożeniowa". Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. Niniejsze postępowanie zostało rozpoczęte przed data wejścia w życie ustawy zmienianej, tj. przed 1 września 2017 r. Wniosek został bowiem złożony 30 marca 2017 r. Powołana ustawa nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Ocena Projektu została bowiem dokonana z naruszeniem prawa. 3.2. Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, Instytucja Zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej w tym; "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). W niniejszej sprawie konkurs został przeprowadzony na podstawie Regulaminu dwuetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.07.02.00-IZ.00-26-078/16 przeprowadzonego w ramach Działania 7.2 "Rozwój potencjału endogenicznego jako element strategii terytorialnej dla określonych obszarów Osi Priorytetowej 7 Sprawne usługi publiczne RPOWŚ na lata 2014 - 2020" określonego przez Zarząd, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Spór między stronami dotyczy przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie Projektu w oparciu o kryteria punktowe w zakresie kryterium nr 5 i nr 7, a w konsekwencji, z uwagi na brak środków, mimo uzyskania wymaganego minimum, umieszczenia Projektu uchwałą Zarządu Województwa Ś. Nr 3120/17 z 20 października 2017 r. na liście rezerwowej. W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo). Reguły i kryteria wyboru projektów powinny być jasne, jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola powinna zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego oraz Instytucji Zarządzającej w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji). Tym samym również rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu, z rozważeniem zarzutów oraz uwag zarówno osób oceniających projekt (ekspertów) w kartach oceny merytorycznej jak i argumentacji i zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. 3.3. Sąd podziela zarzut, że w rozpoznawanej sprawie w zakresie oceny kryterium nr 7 zaistniały uchybienia, które wywarły wpływ na ocenę Projektu, mogące mieć wpływ na otrzymaną ilość punktów i umieszczenie Projektu na liście rezerwowej. Według Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu przy ocenie kryterium nr 7 "Komplementarność projektu z innymi" pod uwagę brany będzie stopień komplementarności projektu z innymi projektami. W sytuacji gdy wnioskodawca nie wykaże powiązania z innymi projektami projekt otrzyma 0 punktów, 1 punkt – gdy wnioskodawca wykaże pośrednie powiązanie z innymi projektami, a 2 punkty – gdy wnioskodawca wykaże bezpośrednie powiązanie z innymi projektami. Z kolei według instrukcji sporządzania studium wykonalności inwestycji w zakresie pkt 3 Komplementarność i spójność projektu z innymi przedsięwzięciami oraz zgodność z innymi programami, strategiami branżowymi: Projekt może być elementem tego przedsięwzięcia lub być bezpośrednio bądź pośrednio powiązany z innymi projektami zrealizowanymi, realizowanymi lub planowanymi do realizacji przez Beneficjenta, inne podmioty zarówno ze środków krajowych jak i zagranicznych. W rozdziale tym należy przedstawić działania komplementarne. Dotyczy to zarówno powiązań z projektami ze środków w unijnych, jak i krajowych, czy innych zagranicznych, które w jakikolwiek sposób są komplementarne z proponowanym projektem lub mogą mieć jakikolwiek wpływ na jego realizację. W szczególności należy wskazać wszelkie projekty komplementarne realizowane w ramach innych programów z obecnej lub poprzedniej perspektywy finansowej UE np. PO Polska Wschodnia, PO Infrastruktura i Środowisko, PROW, RPO, itp. Ponadto, należy wykazać zgodność podejmowanych działań z zapisami odpowiednich programów/strategii branżowych/sektorowych (podając dział/rozdział i nr strony), z których projekt wynika (np. z zakresu transportu i komunikacji, rewitalizacji, ochrony środowiska, turystyki, kultury, edukacji, zdrowia, itp.) i określić wpływ realizowanego projektu na osiągnięcie celów priorytetowych wyszczególnionych w tych dokumentach. Zarząd przyznał projektowi skarżącego za omawiane kryterium 1 punkt (po zważeniu – 4 punkty). Stwierdził bowiem, że wskazane w studium wykonalności inwestycji na str. 56-59 przez wnioskodawcę projekty powiązane z przedmiotową inwestycją nie są komplementarne bezpośrednio. Przedmiotowy projekt nie jest bezpośrednią kontynuacją lub uzupełnieniem dotychczasowych, realizowanych lub planowanych do realizacji przez wnioskodawcę projektów. W ocenie Sądu stwierdzenie takie jest dowolne. Ocena merytoryczna Projektu w zakresie kryterium nr 7 została przeprowadzona z naruszeniem art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Na Instytucji Zarządzającej spoczywa obowiązek rozważenia wszelkich wskazanych we wniosku okoliczności, w zestawieniu z danymi przewidzianymi w instrukcji oceny dla danego kryterium, która to powinność jest skorelowana z obowiązkiem należytego uzasadnienia zajętego stanowiska, tj. wyjaśnienia z jakich powodów projektowi została lub nie przyznana określona ilość punktów. Ocena w omawianym zakresie została natomiast dokonana bez przedstawienia wyczerpującego uzasadnienia dla dokonanego wyboru w tym zakresie oraz bez odniesienia się do zaleceń wskazanych w instrukcji sporządzania pkt 3 studium wykonalności inwestycji. W studium wykonalności inwestycji wnioskodawca szczegółowo przedstawił charakter i powiązanie Projektu z innymi realizowanymi przez skarżącego projektami stosownie do ww. wytycznych przedstawionych w instrukcji. Wskazał m.in., że omawiane przedsięwzięcie jest komplementarne z inwestycją już zrealizowaną przez skarżącego w ramach RPOWŚ na lata 2007 -2013, związaną z budową Parku miniatur i rozrywki oraz z inwestycjami planowanymi do realizacji na danym obszarze przez gminę G. (budowa ścieżek rowerowych na terenie gminy, zagospodarowanie terenu wraz z architekturą turystyczną pod ścieżkę historyczno-edukacyjno-przyrodniczą z K. do L.) oraz gminę B.. Charakter powiązań Projektu z wymienionymi inwestycjami skarżący przy tym szczegółowo uzasadnił. Obowiązkiem organu było natomiast poddanie analizie i ocenie przedstawionych przez wnioskodawcę związków pomiędzy realizowanym Projektem a wskazanymi przez niego inwestycjami (innymi projektami). Ograniczenie wyjaśnienia oceny do lakonicznego stwierdzenia, że wskazane przez wnioskodawcę powiązanie projektu z planem działań rozwoju gospodarki turystycznej w gminie G. oraz z inwestycją związaną z budową Parku miniatur i rozrywki nie stanowi wystarczającej przesłanki uznania, że Projekt jest bezpośrednio komplementarny z innymi, nie spełnia warunków rzetelnej analizy i oceny, do której organ był zobowiązany. Oceniający nie wyjaśnili szczegółowo dlaczego w ich ocenie wskazane przez wnioskodawcę powiązania mają charakter jedynie pośrednich. Z powyższych względów wynik oceny punktowej w zakresie kryterium nr 7 został ustalony z naruszeniem określonej w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasady rzetelności. Ma to wpływ na wynik sprawy bowiem prawidłowo przeprowadzona ocena w zakresie tego kryterium mogłaby prowadzić do przyznania dodatkowych punktów, a tym samym miałaby wpływ na ostateczny wynik oceny. 3.4. Zdaniem Sądu nie są natomiast zasadne zarzuty naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w zakresie oceny kryterium nr 5 – "Wartość przyrodnicza i kulturowa obszaru obje tego projektem". Zgodnie z instrukcją oceny punktowej tego kryterium jeśli inwestycja jest zlokalizowana na obszarze (lub w jego bezpośrednim toczeniu, pod warunkiem, że służy temu obszarowi) objętym co najmniej jedną następujących form ochrony przyrody: park narodowy, rezerwat przyrody, park krajobrazowy, obszar chronionego krajobrazu, obszar Natura 2000, projekt otrzymuje 2 punkty (a). Jeśli inwestycja zlokalizowana jest na obszarze (lub w bezpośrednim otoczeniu od warunkiem, że służy temu obszarowi) objętym co najmniej jedną z pozostałych form ochrony przyrody: pomnik przyrody, stanowisko dokumentacyjne, użytki ekologiczne, zespoły przyrodniczo-krajobrazowe, ochrona gatunkowa roślin, zwierząt i grzybów, projekt otrzymuje 1 punkt. Zakres rzeczowy projektu obejmuje zabytki nieruchome wpisane do rejestru ś. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, projekt otrzymuje 2 punkty. Zakres rzeczowy projektu obejmuje zabytki nieruchome wpisane do ewidencji innej niż rejestr Ś. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, projekt otrzymuje 1 punkt (b). Punkty uzyskane w pozycji a) i b) podlegają sumowaniu. Projekt może uzyskać maksymalnie 4 punkty przed zważeniem. W przypadku, gdy projekt nie wpisuje się w żaden z tych wariantów, uzyska 0 punktów. Za omawiane kryterium Projekt skarżącego otrzymał 0 punktów. Organ prawidłowo bowiem stwierdził, że Projekt nie wpisuje się w żaden z ww. wariantów. Odniesienie się do powyższej oceny wymaga przywołania przepisów powoływanej wyżej ustawy o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy formami ochrony przyrody są parki narodowe, rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu, obszary Natura 2000, pomniki przyrody, stanowiska dokumentacyjne, użytki ekologiczne, zespoły przyrodniczo – krajobrazowe, ochrona gatunkowa roślin, zwierząt i grzybów. Stosownie zaś do art. 11 ust. 1 ww. ustawy na obszarach graniczących z parkiem narodowym wyznacza się otulinę parku narodowego. Z kolei otulina to strefa ochronna granicząca z formą ochrony przyrody i wyznaczona indywidualnie dla formy ochrony przyrody w celu zabezpieczenia przed zagrożeniami zewnętrznymi wynikającymi z działalności człowieka (art. 5 pkt 14 ustawy o ochronie przyrody). W pkt 9.5. studium wykonalności skarżący wskazał, że inwestycja będzie realizowana na terenie otuliny Ś. Parku Narodowego. Z powyższego wynika, że Projekt spełnia warunek lokalizacji inwestycji w bezpośrednim otoczeniu formy ochrony przyrody jaką jest park narodowy. Sąd stwierdził jednak, że nie został wykazany przez skarżącego drugi warunek przyznania punktacji za omawiane kryterium, tj. nie zostało wykazane, że Projekt położony w bezpośrednim otoczeniu Ś. Parku Narodowego (tj. w jego otulinie), będzie służył temu obszarowi (parkowi narodowemu). W ocenie Sądu bowiem sam charakter i rodzaj inwestycji (budynek noclegowo-edukacyjno-rozrywkowy) szczegółowo opisany przez wnioskodawcę, nie wskazuje aby pełniła ona taką rolę, tj. służyła (w znaczeniu: "wywierała pozytywny wpływ") Świętokrzyskiemu Parkowi Narodowemu. 3.5. Rozpoznając sprawę ponownie Instytucja Zarządzająca, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, dokona ponownej oceny Projektu we wskazanym zakresie eliminując dotychczasowe naruszenia prawa. Oceniając kryterium nr 7, organ będzie miał na uwadze konieczność szczegółowego i przekonywującego uzasadnienia podjętego w ten sposób rozstrzygnięcia. 3.6. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. Na koszty postępowania w kwocie 697 zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi - 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł ( § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz. U 2018.265), opłata od pełnomocnictwa - 17 zł.