I SA/Ke 694/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi H.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] po rozpatrzeniu pisma H. G. na postanowienie Wójta Gminy R. z dnia [...]. nr [...] orzekające o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w miejscowości R., ul. S. 112. W uzasadnieniu decyzji SKO w K. wskazało, że Wójt Gminy R., mając na uwadze art. 6 o ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.), postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r. wszczął z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w miejscowości R., ul. S. 112 w stosunku do M. G.. Ustalono bowiem, że M. G. nie złożyła deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi do dnia 15 marca 2013 r. Na powyższe postanowienie H. G. złożyła za pośrednictwem Wójta Gminy R. zażalenie. Kolegium stwierdziło, że pismo to nie mogło zostać rozpatrzone na tym etapie postępowania w trybie odwoławczym, ponieważ nie przysługuje na takie postanowienie zażalenie. Na powyższą decyzję Kolegium H. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Nie precyzując kierunku rozstrzygnięcia wskazała, że nie zgadza się z treścią decyzji wydanych w niniejszej sprawie. Podniosła, że mieszka sama i nie gromadzi żadnych odpadów. Warunki sanitarne ma jak w XIX wieku (pierze ręcznie, toaleta jest na zewnątrz). Odnośnie przedmiotowej nieruchomości wskazała, że przekazała ją córce M. G., która jednak mieszka za granicą i nie gromadzi na niej odpadów. Skarżąca jako matka płaci na różne instytucje, ponieważ chce pomagać dziecku, bo takie ma prawo. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Kolegium o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd stwierdził, że kontrolowane postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej, wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia. Z kolei przepis art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej przewiduje, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie tylko wówczas, gdy ustawa tak stanowi. W przypadku postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego, ustawa nie przewiduje żadnego środka zaskarżenia. Stąd złożenie zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania jest niedopuszczalne. Stosownie zaś do art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej niedopuszczalność zażalenia organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia. W związku z powyższym w niniejszej sprawie Kolegium prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność zażalenia H. G., działającej w imieniu córki M. G., na postanowienie o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie określenia M. G. wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie należy wskazać, co prawidłowo podniosło Kolegium, że powyższe nie oznacza, że postanowienie o wszczęciu postępowania wydane na podstawie art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej pozostaje poza zakresem kontroli instancyjnej czy sądowej. Kontrola legalności takiego postanowienia przeprowadzana jest bowiem łącznie z kontrolą decyzji wydanej w wyniku zakończenia zainicjowanego takim postanowieniem postępowania. W rozpatrywanej sprawie, na obecnym etapie postępowania, złożone przez skarżącą zażalenie było jednak, co prawidłowo stwierdził organ, niedopuszczalne. Wpływu na treść rozstrzygnięcia nie mają natomiast zarzuty skargi, które dotyczą kwestii zasadności obowiązków ciążących na właścicielce przedmiotowej nieruchomości. Granice sprawy zostały bowiem wyznaczone przez postanowienie o charakterze formalnym. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.