I SA/Ke 698/12

Dnia 2 stycznia 2013 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. p o s t a n a w i a zwolnić J. W. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. J. W. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca wskazała, że trudna sytuacja ekonomiczna w kraju spowodowała stratę w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w handlu i w transporcie. Zobowiązanie wobec Urzędu Skarbowego rozłożone na raty spowodowało utratę płynności finansowej, co utrudnia zapłatę kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem i dwiema córkami – studentką i uczennicą w wieku 24 i 16 lat. Wskazała, że aktualnie prowadzona przez nią działalność gospodarcza przynosi stratę, mąż i córki nie osiągają dochodów. Jako posiadany majątek, wykazała dom wielkości 210 m² obciążony hipoteką oraz nieruchomość rolną wielkości 1,06ha nie użytkowaną obciążoną hipoteką. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącej, przede wszystkim fakt, że prowadzona przez skarżącą działalność gospodarcza przynosi stratę, mąż i córki nie uzyskują dochodów, a posiadany majątek obciążony jest hipoteką należało stwierdzić, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.