I SA/Ke 708/15

Dnia 1 grudnia 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a zwolnić K. O. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych K. O.złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje mieszkanie wielkości 51,08m², działkę rzemieślniczą o pow. 540m² i budynek warsztatowy o pow. 89,5m². Źródłem utrzymania skarżącego jest dochód z renty rodzinnej w wysokości 575,08zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazuje oszczędności. Skarżący wskazuje również, że jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Zdaniem referendarza sądowego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego przede wszystkim źródło oraz wysokość miesięcznego dochodu, należało stwierdzić, że wykazał należycie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Końcowo wskazać należy, że skarżący wypełnił i złożył wniosek na nieaktualnym druku PPF zamiast na aktualnie obowiązującym urzędowym formularzu PPF stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz.U z 2015 r. poz. 1257). Jednak z uwagi na to, że złożony wniosek został wypełniony rzetelnie, a jego treść nie pozostawia wątpliwości, co do sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz żądania strony skarżącej odstąpiono od przesłania skarżącemu aktualnego urzędowego formularza PPF i zobowiązania do jego wypełnienia i przedłożenia Sądowi. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.