I SA/Ke 709/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku pełnomocnika W.C. z dnia 23 kwietnia 2015 r. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 153,10 (sto pięćdziesiąt trzy 10/100) złotych, obejmujące: opłatę w wysokości 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych podatku od towarów i usług oraz zwrot wydatków w kwocie 5,50 zł (pięć 50/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 r. oddalił skargę W. C. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, do WSA w Kielcach wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, radcę prawnego T.G. oraz wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, a także niezbędnych wydatków na opłatę przesyłki pocztowej w kwocie 5,50 zł wynikającej z dołączonego "Potwierdzenia nadania" z dnia 23 kwietnia 2015 r. We wniosku pełnomocnik zawarł ponadto oświadczenie, że nie otrzymał wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwana "ustawa p.p.s.a." – radca prawny, wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje, wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t.Dz.U.2013.490) dalej zwane "rozporządzenie", w postępowaniu administracyjnym w drugiej instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Stąd, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie przedmiotowej opinii to kwota 120 zł, a jej podwyższenie o kwotę podatku od towarów i usług (27,60 zł) uzasadnia § 2 ust. 3 rozporządzenia. Pełnomocnik skarżącego sporządził, przedstawił skarżącemu oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 16 rozporządzenia, we wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu zawarł oświadczenie, że wynagrodzenia nie otrzymał. Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za takie należy uznać poniesione przez radcę prawnego T. G. wydatki na opłatę kierowanej do skarżącego przesyłki pocztowej. Sąd stwierdził, że wykazane przez pełnomocnika wydatki w kwocie 5,50 zł były niezbędne i zostały udokumentowane. Stąd Sąd orzekł o ich zwrocie. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd przyznał wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.