I SA/Ke 710/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 24 stycznia 2013 r. oddalił skargę D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego doradcy podatkowemu M. C. w dniu 19 lutego 2013 r. W dniu 21 marca 2013 r. skarżący poinformował Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa doradcy podatkowemu M. C.. Natomiast postanowieniem WSA w Kielcach z dnia 5 kwietnia 2013 r. został ustanowiony dla skarżącego doradca podatkowy, który w dniu 7 czerwca 2013 r. wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku doradca podatkowy A. B. wskazał, że D.S. otrzymał odpis wyroku WSA w Kielcach z dnia 24 stycznia 2013 r. z uzasadnieniem w dniu 19 lutego 2013 r. Przed uprawomocnieniem się w/w orzeczenia skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego doradcy podatkowego. Pismo WSA w Kielcach z dnia 28 maja 2013 r., informujące o wyznaczeniu A. B. pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie zastępca procesowy otrzymał w dniu 31 maja 2013 r., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem wnioskodawcy, w tych okolicznościach brak jest winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, bowiem czas trwania procedury ustanowienia dla niej doradcy podatkowego uniemożliwił dochowanie tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej jest podstawowym warunkiem rozważenia zasadności jego przywrócenia na wniosek strony. W niniejszej sprawie w dniu 21 marca 2013 r. upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony zgodnie z art. 177 § 1 ustawy p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego otrzymał bowiem odpis orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem w dniu 19 lutego 2013 r. W związku ze stwierdzeniem wystąpienia takiego uchybienia, możliwe było przejście do dalszych rozważań w kwestii zastosowania instytucji przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a). Natomiast w myśl art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.). Przytoczone wyżej przepisy określają przesłanki przywrócenia terminu przez sąd. Jedną z nich jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Pod pojęciem braku winy rozumieć należy przeszkody zaistniałe niezależnie od strony, niedające się przewidzieć zdarzenia nagłe, którym strona nie była w stanie zapobiec, a następnie usunąć ich skutków bez uchybienia terminom, do zachowania których była zobowiązania. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Okolicznością, która może uprawdopodobniać brak winy w uchybieniu terminu jest przedłużający się czas trwania postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wystąpienie skarżącego do sądu o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu nie wstrzymuje bowiem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który przeważnie upływa bezskutecznie przed zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Na podstawie postanowienia WSA w Kielcach z dnia 5 kwietnia 2013 r., Krajowa Rada Doradców Podatkowych w dniu 16 maja 2013 r. (a zatem po upływie dniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej) wyznaczyła dla skarżącego doradcę podatkowego. Pełnomocnik dowiedział się o tym fakcie w dniu 31 maja 2013 r. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wnioskodawca uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd uznał ponadto, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Pełnomocnik został bowiem zawiadomiony o wyznaczeniu do występowania w niniejszej sprawie w dniu 31 maja 2013 r. W tym dniu ustała zatem przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast wniosek wraz ze skargą kasacyjną pełnomocnik wniósł w dniu 7 czerwca 2013 r., a zatem w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Warto również zauważyć, że została spełniona także przesłanka wskazana w przepisie art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego wraz z pismem zawierającym wniosek o przywrócenie terminu dokonał bowiem czynności, która nie została dokonana w terminie. Tym samym zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do dokonania czynności, w tym wypadku wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe Wojewódzki sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.