I SA/Ke 712/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.Sp. z o.o. z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 712/12 w ten sposób, że: a) w komparycji po słowach sprawy ze skargi wpisać zamiast "K. S. i W.S." słowa "S.Sp. z o.o. z siedzibą w D."; b) w punkcie 3 sentencji po słowie w K. wpisać zamiast słów "solidarnie na rzecz K.S. i W. S." słowa – "na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w D.". Zgodnie z treścią art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a) w wyroku sprostować można niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przy wykładni tego przepisu istotnym jest, że nieprawidłowości podlegające sprostowaniu muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny (patrz orzeczenie NSA II FSK 2059/10 LEX nr 1094669). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące tak w samej sentencji orzeczenia jak i w jego komparycji, a dotyczące np. oznaczenia strony, daty, znaku, sygnatury zaskarżonego aktu czy nazwy organu, który zaskarżony akt wydał (patrz wyrok NSA II OSK 260/10, LEX nr 992532 , I FSK 1208/10, LEX nr 948811, II GSK 346/10, LEX nr 786109). W sprawie niniejszej skargę do Sądu wnieśli K. S. i W. S. W piśmie procesowym z dnia 25 lutego 2013 r. skarżący poinformowali Sąd, że prowadzoną wcześniej w formie spółki cywilnej działalność przekształcili w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą "S." sp. z o.o. w D." na dowód czego załączyli wypis z KRS. Oznacza to, że w wydanym w dniu 28 lutego 2013 r. wyroku z oczywistą omyłką wskazano stronę postępowania. W związku z powyższym na podstawie art. 156 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.