I SA/Ke 714/10

Dnia 4 lutego 2011 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku VAT oraz dokonania zabezpieczenia tego zobowiązania p o s t a n a w i a 1. oddalić wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego w kwocie 500 /słownie: pięćset/ złotych od skargi z dnia 19 listopada 2010r.; 2. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w pozostałym zakresie; 3. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Przedmiotem skargi R. W., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w sprawie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku VAT oraz dokonania zabezpieczenia tego zobowiązania. W dniu 3 stycznia 2011r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2011r., skarżący uiścił wpis od wniesionej skargi w wysokości 500zł. W dniu 13 stycznia 2011r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 18 stycznia 2011r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną, pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną. Skarżący jako majątek wykazuje nieruchomość - dom letniskowy w miejscowości O. wraz z działką o pow. 3ary. Źródłem utrzymanie rodziny skarżącego są dochody uzyskiwane przez jego żonę z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 900zł miesięcznie. Stosownie do art. 246 § 1 ustawy p.p.s.a., osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, należy do obowiązku podmiotu ubiegającego się o przyznanie tego prawa. Strona zobligowana jest zatem wykazać, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania lub ich części albo że nie ma adekwatnych środków na poniesienie tych kosztów. Sąd natomiast zobowiązany jest podać powody, dla których uznał, że żądanie strony zasługuje bądź nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, czyli stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., o prawo pomocy w zakresie całkowitym powinien wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza złożonego przez R. W. wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt administracyjnych niniejszej sprawy wykazała, że zachodzą okoliczności, które dają podstawę do zwolnienia strony od kosztów sądowych. Skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, jest osobą bezrobotną, nie nabył prawa do świadczeń rentowych lub emerytalnych. Stały miesięczny dochód w wysokości 900zł uzyskuje jedynie żona skarżącego. W tym miejscu należy odnotować, że w sprawie został już uiszczony w dniu 3 stycznia 2011r. wpis od wniesionej skargi w kwocie 500zł, zatem zwolnienie od tej opłaty sądowej nie mogło być brane pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, albowiem wniosek taki jest skuteczny od momentu jego wniesienia i nie obejmuje on zwolnienia od kosztów, do uiszczenia których strona obowiązana jest przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04). Jednocześnie należy podnieść, że zwolnienie od kosztów nie ma mocy wstecznej, a zatem nie obejmuje już uiszczonego wpisu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 września 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 791/06). Niewątpliwie, w przedmiotowej sprawie R. W. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy już po opłaceniu skargi, dlatego uiszczony wpis nie mógł stanowić przedmiotu zwolnienia. Reasumując, uznać należało, że sytuacja finansowa w jakiej znajduje się R. W., wskazuje, że jest on osobą, której należy przyznać prawo pomocy, lecz prawo to nie obejmuje - z powodów omówionych wcześniej - uiszczonego wpisu od skargi. Ponadto wskazane okoliczności uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a.