I SA/Ke 724/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia Mirosław Surma po rozpoznaniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2010 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i gminy S. z [...] r. nr [...] w sprawie określenia R. D. zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za rok 2010 w kwocie 1476 zł. Decyzja została doręczona stronie 17 sierpnia 2015 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach 26 października 2015 r. (data stempla pocztowego). Do skargi załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek nawiązał do poprzednio złożonego "odwołania" od decyzji z [...]nr [...], której stan faktyczny i prawny był tożsamy, jak w obecnie zaskarżonej decyzji. Podniósł, że wskutek złego zrozumienia pouczenia, omyłkowo zaskarżył tylko jedną decyzję. Gdyby dobrze zrozumiał pouczenie nic nie stałoby na przeszkodzie, by dopisał do numeru poprzednio zaskarżonej decyzji, cztery inne numery. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.). W sprawie bezsporne jest, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Decyzja została doręczona podatnikowi prawidłowo 17 sierpnia 2015 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi upływał 16 września 2015 r. Skarga została zaś wniesiona 26 października 2015 r. (data stempla pocztowego). Strona przedłożyła skargę (art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a.). W sprawie nie da się natomiast jednoznacznie ustalić, czy został zachowany termin określony w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. W takiej sytuacji przyjmuje się, że wniosek o przywrócenie terminu należy rozpoznać merytorycznie (por. post. NSA z 28 czerwca 2006 r. II OZ 661/06 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), co Sąd uczynił. Z treści art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, że nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu. Nie wykazano bowiem, że w okresie od 17 sierpnia 2015 r. do 16 września 2015 r. zaistniały niezależne od wnioskodawcy przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie. Okolicznością taką nie jest błędne zrozumienie pouczenia o sposobie i terminie złożenia skargi do Sądu. Treść pouczenia jest jednoznaczna i określa wyraźnie w jaki sposób, w jakim terminie podatnik może zaskarżyć decyzję. Prawidłowe odczytanie pouczenia nie wykracza poza granice zwykłej staranności i nie wymaga znajomości prawa. Jeśli jednak skarżący miał problem ze zrozumieniem treści pouczenia, nic nie stało na przeszkodzie by bezzwłocznie zwrócić się do Kolegium o udzielenie stosownych wyjaśnień, co można uczynić telefonicznie. W związku z powyższym uprawnionym jest twierdzenie, że skarżący nie dochował należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw jakiej w danych okolicznościach można by od niego oczekiwać. Przy dołożeniu należytej staranności, wnioskodawca był w stanie dopełnić swoich obowiązków i złożyć skargę w terminie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.