I SA/Ke 78/18
PostanowienieWSA w Kielcach2018-03-06
Skład orzekający: Agnieszka Karyś-Adamczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, a także czy jest zwolniony z kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej umorzenia należności składkowych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał trudną sytuację materialną kwalifikującą go do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, ponieważ nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Ponadto, sąd stwierdził, że skarżący jest ustawowo zwolniony z kosztów sądowych w sprawach dotyczących ubezpieczeń społecznych, w tym w przypadku zaskarżenia decyzji ZUS odmawiającej umorzenia należności składkowych.Stan faktyczny
Skarżący J. S. złożył wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej umorzenia należności składkowych. Skarżący uzasadnił wniosek podeszłym wiekiem, stanem zdrowia, trudną sytuacją finansową wynikającą z potrąceń komorniczych z emerytury oraz ponoszonymi wydatkami. Wniosek zawierał również wskazanie konkretnego adwokata. Sąd rozpoznał wniosek o ustanowienie adwokata i zwolnienie z kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił ustanowić dla J. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.. Odstąpiono od orzekania w zakresie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych, wskazując na ustawowe zwolnienie strony w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 7 marca 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych p o s t a n a w i a ustanowić dla J. S.adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K..
W sprawie ze skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [..]. w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych J. S. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o ustanowienie adwokata w osobie M. P..
W złożonym wniosku skarżący wskazuje na podeszły wiek – 71 lat, stan zdrowia – leczy się na wiele chorób oraz na problemy finansowe. Oświadcza, że część jego emerytury jest potrącana przez komornika, co powoduje, że skarżącemu brakuje środków finansowych na pokrycie wydatków związanych z podstawowymi potrzebami życiowymi. Skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jako posiadany majątek wykazał mieszkanie lokatorskie wielkości 49m². Skarżący utrzymuje się z emerytury w kwocie 1860 zł netto miesięcznie – po potrąceniu komorniczym do wypłaty – 1300,95 zł. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki wykazuje czynsz – 396,40 zł, prąd – ok. 50 zł, lekarstwa – 300-350 zł, telefon ok. 100 zł. Ponadto skarżący oświadcza, że spłaca dwie pożyczki kwota raty - 376 zł oraz 266 zł i posiada zadłużenie w ZUS po częściowy umorzeniu na kwotę 43.800 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należało, że skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sytuacja majątkowa skarżącego jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Co do wniosku skarżącej w zakresie ustanowienia adwokata w osobie M. P. wskazać należy, że orzekający nie ma kompetencji do imiennego wyznaczania pełnomocnika, który będzie zastępować stronę korzystającą z przyznanego jej prawa pomocy. Rolą rozpoznającego wniosek jest bowiem orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po wydaniu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy działanie orzekającego ogranicza się wyłącznie do wystąpienia do Okręgowej Rady Adwokackiej w Kielcach o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 244 § 3 ustawy p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała osobę adwokata, Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę.
W odniesieniu natomiast do wniosku skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych odstąpiono od orzekania w tym zakresie, stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa niniejsza, ponieważ przedmiotem skargi jest decyzja - akt administracyjny ściśle dotyczący praw i obowiązków z ubezpieczeń społecznych.
Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 2, § 3 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło