I SA/Ke 82/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Jarmasz,, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Krzysztof Czarnecki, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 czerwca 2006 sprawy ze skargi P. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę I SA/Ke 82/06 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] znak: [...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. z dnia [...], znak: [....] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko dłużnikowi P. N. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a żaden z tych przypadków w postępowaniu prowadzonym przeciwko P. N. nie zachodzi. Podstawy takiej nie stanowią w szczególności, zdaniem organu, kwestie istnienia zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne czy złożenie przez zobowiązaną wniosku o umorzenie przypadających od niej należności. W wypadku kwestionowania istnienia bądź wysokości należności dochodzonych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stronie przysługuje prawo złożenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Brak natomiast podstaw prawnych do badania kwestii istnienia zobowiązania na etapie rozpatrywania wniosku strony o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze P. N. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, z jednoczesnym zawieszeniem postępowania zgodnie z wnioskiem dłużniczki. Wniosła także o wstrzymanie prowadzonego przeciwko niej postępowania egzekucyjnego. Skarżąca zarzuciła niewłaściwe zastosowanie art. 9 § 1 ustawy z dnia 14 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 77 § Iw zw. z art. 7 kpa poprzez nieuwzględnienie całokształtu okoliczności sprawy, a zwłaszcza przyjęcie istnienia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, podczas gdy, zdaniem skarżącej, zaległości te w ogóle nie mogły powstać, albowiem nie mogła ona podlegać przymusowi ubezpieczenia jednocześnie z dwóch tytułów. W konsekwencji zakwestionowała istnienie podstaw do wystawienia tytułów wykonawczych, na podstawie których prowadzona jest przeciwko niej egzekucja administracyjna. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli_ ustawy nie stanowią inaczej (art.1 ustawy z. dnia 25 lipca 2002- r.. Prawo o ustroju- sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Ocenie sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych, w tym przypadku postanowienia, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zbadania, czy organy w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Postanowieniem tym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego przez ten organ przeciwko skarżącej. Odmowa zawieszenia była skutkiem wniosku dłużniczki z dnia 16 sierpnia 2005r., w którym żądała ona takiego zawieszenia. Jak tramie wskazały organy obu instancji, aby mogło nastąpić zawieszenie postępowania egzekucyjnego musi zachodzić przynajmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954). Tymczasem, jak wynika z prawidłowych ustaleń organów, żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek w przedmiotowej sprawie nie zachodzi, a w szczególności nie należy do nich złożenie wniosku o umorzenie dochodzonych należności. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 9 § 1 ustawy ż dnia 14 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdzić należy, że badanie naruszenia tego przepisu nie mogło być, co podniósł organ odwoławczy, przedmiotem rozstrzygnięcia w postanowieniu dotyczącym zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 33 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nieistnienie obowiązku może być podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, i to droga zgłoszenia zarzutów jest właściwą dla podnoszenia kwestii dotyczących samych podstaw wystawienia tytułów wykonawczych. Wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego podlega natomiast badaniu w zakresie istnienia przesłanek z art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co organ uczynił ustalając, jak była mowa, że przesłanki te nie zachodzą. Z analogicznych powodów badanie ewentualnego naruszenia przez organy art. 9 § 1 ustawy z dnia 14 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych nie leżało w dyspozycji Sądu, który rozstrzyga w granicach danej sprawy, a ta dotyczyła skargi na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.