I SA/Ke 95/18

Dnia 29 marca 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1. zwolnić A. W. od kosztów sądowych. 2. ustanowić dla A. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.. A. W. w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 stycznia 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W złożonym wniosku skarżąca oświadczyła, że jest matką samotnie wychowująca małoletniego syna, z którym pozostaje w gospodarstwie domowym. Wskazała, że obecnie jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Utrzymuje się z alimentów na rzecz syna w kwocie 500 zł miesięcznie. Korzysta z pomocy społecznej. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki wskazała opłaty za media – 400 zł oraz kredyt w wysokości 14500 zł – obecnie nie spłacany. Do wniosku skarżący dołączył kopie orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, zaświadczenia o wysokości emerytury, skierowań do szpitala oraz kart leczenia szpitalnego. Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wnioskodawczyni w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną skarżącej, przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu jak również brak majątku i oszczędności uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.