I SAB/Ke 1/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Jarmasz (spr.), Asesor WSA Mirosław Surma, Sekr. sąd. Łukasz Pastuszko, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. i Dyrektora Izby Skarbowej w K. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 12 grudnia 2006 r. W. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. i Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Skarga ta została przez Sąd przekazana Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. jako mylnie skierowana do sądu. Następnie pismem z dnia 15.01.2007 r. W. B. wniosła o przekazanie odwołania do WSA w Kielcach. Udzielając odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że warunkiem wniesienia do sądu skargi na bezczynność naczelnego organu administracji państwowej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.) W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 Kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu W. B. nie złożyła zażalenia na bezczynność organów wymienionych w skardze, a zatem wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni ją niedopuszczalną. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.