I SAB/Ke 1/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie nieprzekazania kwoty podatku od towarów i usług wykazanej przez podatnika do zwrotu na rachunek bankowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu S. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną jako wpis od skargi. W dniu 15 grudnia 2009 r. S. S. złożył w Urzędzie Skarbowym w K. deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7 za listopad 2009 r., w której wykazał kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni, w wysokości 154.222 zł. Postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. przedłużył 60 - dniowy termin zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za listopad 2009r. w kwocie - 149.600 zł do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. W dniu 27 maja 2010 r. S. S. wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa poprzez dokonanie zwrotu na rachunek bankowy podatnika kwoty podatku VAT wykazanej do zwrotu w deklaracji za listopad 2009 r. Na powyższe wezwanie Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. udzielił odpowiedzi pismem z dnia 9 czerwca 2010r. W dniu 2 lipca 2010r. podatnik złożył skargę na naruszenie prawa poprzez działanie organu podatkowego polegającego na nieprzekazaniu - termin zwrotu upłynął w lutym 2010 r. - kwoty podatku od towarów i usług wykazanej przez podatnika do zwrotu na rachunek bankowy w deklaracji VAT-7 za listopad 2009 r. w kwocie 149.600 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 30 września 2010r. sygn. akt I SAB 4/10 odrzucił skargę ze względu na fakt, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu trybu zaskarżania i nie skierował ponaglenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach. Tym samym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. W dniu 29 października 2010r. do Dyrektora Izby Skarbowej w K. wpłynęło ponaglenie S. S. zawierające wniosek o wyznaczenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. dodatkowego terminu załatwienia sprawy zwrotu na rachunek bankowy podatnika kwoty podatku VAT wykazanej do zwrotu w deklaracji za listopad 2009r. oraz o zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...]. nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej w K. uznał ponaglenie za bezzasadne. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 1 grudnia 2010r. Pismem z dnia 8 grudnia 2010r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. S. S. zwrócił się z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa poprzez dokonanie zwrotu na rachunek bankowy kwoty podatku VAT wykazanej do zwrotu w deklaracji za listopad 2009r. Na pismo to Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. udzielił odpowiedzi. W dniu 17 stycznia 2011r. S. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na naruszenie prawa poprzez działanie organu podatkowego polegającego na nieprzekazaniu, mimo upływu terminu, kwoty podatku od towarów i usług wykazanej przez podatnika do zwrotu na rachunek bankowy w deklaracji VAT-7 za listopad 2009r. w kwocie 149.600 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy P.p.s.a., stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Regulacja zawarta w § 3 pkt 8 tego przepisu wskazuje, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4, tj. gdy organy nie wydały w terminie decyzji (postanowienia, innego aktu), czy też nie podjęły innej stosownej czynności objętej zakresem administracji publicznej. O bezczynności organu można mówić zatem wtedy, gdy organ nie podjął w sprawie działań, pomimo tego, że do ich podjęcia obligowały go obowiązujące przepisy prawa. Zwrot podatku naliczonego nad należnym w określonych terminach jest czynnością materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnienia wynikającego z przepisu prawa. W przypadku, gdy organ czynności tej nie realizuje w terminach wynikających przepisów prawa, stronie służy skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a. stanowi natomiast, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przy czym środkiem zaskarżenia jest również ponaglenie, o którym mowa w art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.). Powyższe przepisy oznaczają, że jeżeli stronie służyły środki zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to nie jest możliwe, bez wyczerpania trybu odwoławczego, wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadku zaś skargi na bezczynność organu podatkowego, konieczne jest uprzednie wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 141 Ordynacji podatkowej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2006r. sygn. akt I FSK 588/05, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Po wyczerpaniu środków zaskarżenia, skarżącemu przysługuje prawo wniesienia skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie ( art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a.). Jak już była wyżej mowa, w odpowiedzi na ponaglenie S. S., Dyrektor Izby Skarbowej w K.wydał postanowienie z dnia [...]., doręczone stronie w dniu 1 grudnia 2010r., co wynika z poświadczenia odbioru. Postanowienie to jest rozstrzygnięciem, o którym mowa w cyt. wyżej art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a.. Stosownie zatem do jego treści, termin do wniesienia skargi na bezczynność organu zaczął biec od 2 grudnia 2010r. i upłynął w dniu 31 grudnia 2010r. W związku z powyższym, skoro skarga S.S. została wniesiona w dniu 17 stycznia 2011r., tj. po upływie przewidzianego prawem terminu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. należało ją odrzucić. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu. Na marginesie sprawy należy wyjaśnić, że tryb wnoszenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zastosowany przez skarżącego w toku postępowania przed organami podatkowymi, a przewidziany w art. 52 § 3 i § 4 ustawy P.p.s.a., stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia. Stosownie do art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a., tryb ten ma zastosowanie, gdy skarga jest wnoszona na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a tej ustawy i nie przysługuje w przypadku bezczynności organu określonej w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a.