I SAB/Ke 1/15

Dnia 8 lipca 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H/ K/ o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H/ K. na bezczynność Gminy S. p o s t a n a w i a zwolnić H. K. od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) zł. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 16 czerwca 2015 r. od skargi na bezczynność Gminy S. H. K. złożył wniosek o zwolnienie od opłaty od wpisu sądowego kwocie 100 zł. Złożony wniosek skarżący motywuje bardzo trudną sytuacją. Wskazuje, że jest osobą chorą całkowicie niezdolną do pracy oraz niepoczytalną. Utrzymuje się z renty w kwocie 230 zł miesięcznie. Jako posiadany majątek wykazuje nieruchomość rolną wielkości 2,27 ha. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza akt administracyjnych oraz złożonego przez H. K. wniosku o zwolnienie od opłaty od wpisu sądowego kwocie 100 zł wykazała, że w obecnej sytuacji materialnej nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Końcowo nadmienić należy, że skarżący wypełnił i do złożonego wniosku dołączył formularz przedkładany sądom powszechnym tj. oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania stanowiący załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 kwietnia 2010 r. w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (Dz. U. Nr 65, poz. 418) zamiast na urzędowym formularzu PPF stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a.. Jednak podkreślić należy, że złożony wniosek oraz oświadczenie zostały wypełnione rzetelnie, a ich treść nie pozostawia wątpliwości, co do sytuacji majątkowej oraz żądania strony skarżącej. Tym samym odstąpiono od przesłania skarżącemu urzędowego formularza PPF i zobowiązania do jego wypełnienia i przedłożenia Sądowi. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a.