I SAB/Ke 1/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Stępniak po rozpoznaniu 16 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach w przedmiocie kary porządkowej postanawia: odrzucić skargę. Ł. G. (9 lutego 2025 r.) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na: - przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach (kolegium) w sprawie uchylenia postanowienia z 10 października 2024 r. nr PNW – 1.3120.1.0286-0498.2.2024 dotyczącego usprawiedliwienia nieobecności i uchylenia kary porządkowej; - z ostrożności na postanowienie drugiej instancji w sprawie uchylenia ww. postanowienia ze względu na naruszenie przepisów postępowania. W piśmie procesowym z 11 lutego 2025 r., stanowiącym reakcję na skargę Ł. G., kolegium wskazało, że 7 lutego 2025 r., zachowując termin ustawowy do rozpatrzenia sprawy, wydało postanowienie SKO.PO/41/5370/1062/2024, którym rozpatrzyło zażalenie skarżącego. W ocenie kolegium, tym samym nie dopuściło się bezczynności ani przewlekłości. Skarga na postanowienie z 7 lutego 2025 r. jest natomiast przedwczesna, ponieważ postanowienie kolegium zostało wysłane do skarżącego 10 lutego 2025 r. i nie zostało jeszcze przez nią odebrane Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Stosownie z kolei do art. 141 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Wskazuje na to w szczególności użyty w art. 53 § 2b p.p.s.a. zwrot "skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść (...) po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu", który należy rozumieć jako samoistny warunek dopuszczalności skargi, który trzeba spełnić, aby prawnie dopuszczalne stało się wniesienie takiego środka ochrony sądowej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedził skargi ponagleniem. Skarga na postanowienie drugiej instancji, o której mowa w petitum skargi zostanie rozpoznana w odrębnym postępowaniu. Z tych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.