I SAB/Ke 2/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. W dniu 10 marca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wpłynęła skarga na bezczynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. złożona przez D. K.. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia w terminie 14 dni informacji w oparciu o jakie przepisy prawa pracownicy Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. w dniach 9 i 12 sierpnia 2010r., w okienku nr 8 zbierali od petentów tego urzędu oświadczenia w sprawie działalności prowadzonej przez skarżącego oraz kwot uiszczonych przez petentów urzędu na jego rzecz oraz czy w dniach od 9 do 13 sierpnia 2010r. obowiązywał w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w K. obowiązek noszenia przez urzędników zajmujących się obsługą petentów identyfikatorów zawierających imię, nazwisko i stanowisko urzędnika. W uzasadnieniu skargi D. K. wyjaśnił, że w dniu 12 sierpnia 2010 r. zwrócił się do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z wnioskiem o udzielenie informacji w jakim celu i w oparciu o jakie przepisy prawa pracownicy Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. w dniach 9 i 12 sierpnia 2010 r., w okienku nr 8 zbierali od petentów tego urzędu oświadczenia w sprawie prowadzonej przez niego działalności oraz kwot uiszczonych przez petentów urzędu na jego rzecz. W odpowiedzi na to pismo Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. w piśmie z dnia 19 sierpnia 2010 r. znak OG/0711-8/10/N wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie podstawy prawnej żądania. W piśmie z dnia 30 sierpnia 2010r. skarżący wskazał podstawę prawną swojego żądania, a nadto ponowił wniosek o udzielenie informacji jak w piśmie z dnia 12 sierpnia 2010 r. Dodatkowo wniósł o udzielenie informacji, czy w dniach od 9 do 13 sierpnia 2010 r., obowiązywał w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w K. obowiązek noszenia przez urzędników zajmujących się obsługą petentów identyfikatorów zawierających imię, nazwisko i stanowisko urzędnika. Pismem z dnia 22 września 2010 r. ponownie zwrócił się o udzielenie tych informacji do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K.. Skarżący wskazał, że do dnia wniesienia skargi organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje. Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy P.p.s.a., stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Regulacja zawarta w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. wskazuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; Z kolei art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Powyższe przepisy oznaczają, że skarga na bezczynność organów przysługuje wtedy, gdy organy nie wydały w terminie decyzji (postanowienia, innego aktu), czy też nie podjęły innej stosownej czynności objętej zakresem administracji publicznej. O bezczynności organu można mówić zatem wtedy, gdy organ nie podjął w sprawie działań, pomimo tego, że do ich podjęcia obligowały go obowiązujące przepisy prawa. Należy zatem rozważyć, czy udzielanie przez organ informacji takich jak wnioskowane przez D. K. jest czynnością o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a. Treść powołanego przepisu wskazuje, że przez czynność tą należy rozumieć czynność materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej, podjętą przez organ administracji publicznej, dotyczącą stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Informacja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. na temat: 1/ w oparciu o jakie przepisy prawa zbierano od petentów Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. oświadczenia w sprawie działalności prowadzonej przez skarżącego oraz kwot uiszczonych przez petentów urzędu na jego rzecz, 2/ czy w dniach od 9 do 13 sierpnia 2010 r. obowiązywał w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w K. obowiązek noszenia przez urzędników zajmujących się obsługą petentów identyfikatorów zawierających imię, nazwisko i stanowisko urzędnika, nie ma waloru czynności materialno – technicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a. Informacja na temat pytania pierwszego dotyczy bowiem czynności porządkowych przeprowadzonych przez pracowników organu w związku z zachowaniem skarżącego w siedzibie organu, natomiast informacja na temat pytania drugiego odnosi się do wewnętrznych spraw organizacyjnych Pierwszego Urzędu Skarbowego w K.. Udzielenie tych informacji, bądź też odmowa ich udzielenia, nie odnosi się w ogóle do sfery praw lub obowiązków skarżącego. Informacje te, ze względu na ich przedmiot, nie są również objęte zasadą udzielania informacji wynikającą z art. 121 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r., Nr 8 poz. 60 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu, organy podatkowe obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania podatkowego. Oczywistym jest, że D.K. nie żądał wyjaśnień przepisów prawa podatkowego w związku z toczącym się postępowaniem podatkowym. Oznacza to, że zasada udzielania informacji nawet nie mogła zostać naruszona w jego przypadku. Jest to kolejny argument przemawiającym za uznaniem, że udzielnie czy nie udzielenie informacji przez organ nie wpływa w żaden sposób na prawa i obowiązki strony, a co za tym idzie, czynności te, lub bezczynność organów w tym zakresie, nie mogą być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec tego, że skarga nie dotyczy sprawy wymienionej w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.