I SAB/Ke 2/15

Dnia 12 lutego 2016 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.F.-R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. K. na bezczynność Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. w sprawie wniosku o cofnięcie dopłat postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata K. F.-R. kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z 14 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w ramach przyznania prawa pomocy ustanowił dla H. K. adwokata, którym wyznaczona została K. F.-R.. W dniu 10 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego brała udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach, w trakcie której rozpoznano skargę H. K. na bezczynność Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. w sprawie wniosku o cofnięcie dopłat. Jednocześnie adwokat K. F.-R. złożyła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały uiszczone w żadnej części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013, poz. 461) dalej: rozporządzenie. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji stawka minimalna w sprawie innej aniżeli wymienione w pkt a i b wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do treści art. 250 § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji i złożyła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały uiszczone w żadnej części. W tej sytuacji uznano, że należy przyznać pełnomocnik wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c", podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 art. 250 § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" § 2 ust. 3 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.