I SAB/Ke 3/15

PostanowienieWSA w Kielcach2015-10-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Danuta Kuchta

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wniesiona po pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, jest dopuszczalna bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w tym zażalenia na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wniesiona po pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała wcześniej środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach, w tym zażalenia na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Brak wyczerpania tych środków skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
I. S. złożył pismo do WSA w Kielcach dotyczące odmowy umorzenia należności przez KRUS, opisując swoją trudną sytuację życiową. Prezes KRUS wyjaśnił, że podanie I. S. zostało pozostawione bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. KRUS stwierdził, że I. S. nie wyczerpał środków zaskarżenia, wnosząc o odrzucenie skargi. WSA rozpoznał sprawę ze skargi I. S. na bezczynność Prezesa KRUS.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę I. S. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę W dniu 25 września 2015 r. I. S. złożył za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, z treści którego wynika, że dotyczy ono odmówienia przez KRUS umorzenia należności. W piśmie tym wniósł o umorzenie zaległych składek bądź umorzenie odsetek oraz opisał swoją trudną sytuację życiową spowodowaną sprawowaniem przez niego opieki nad chorym ojcem. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, w odpowiedzi na skargę, wyjaśnił, że w związku z nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie przez I. S. braków złożonego przez niego wniosku o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników, poinformowano go pismem z 14 września 2015 r. o pozostawieniu jego poddania bez rozpatrzenia. Ponadto organ powołując się na treść art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: ,,ustawy P.p.s.a." oraz art. 37 § 1 k.p.a. stwierdził, że I. S. nie wykorzystał wszystkich środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na niezałatwienie jego podania o umorzenie składek na ubezpieczenie wraz z odsetkami. Nie wezwał bowiem organu do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepis art. 3 § 1 ustawy P.p.s.a., stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Regulacja zawarta w § 3 pkt 8 tego przepisu wskazuje, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadku określonym w pkt 4a. O bezczynności organu można mówić wtedy, gdy organ nie podjął w sprawie działań, pomimo tego, że do ich podjęcia obligowały go obowiązujące przepisy prawa. tj. gdy organy nie wydały w terminie decyzji (postanowienia, innego aktu), czy też nie podjęły innej stosownej czynności objętej zakresem administracji publicznej. W uchwale z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13 (Lex nr 1356405, dostępny też na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że na pozostawienie podania bez rozpoznania, dokonanego w trybie art. 64 § 2 K.p.a. przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. Zaskarżone do Sądu pismo Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z [...] r. o nr [...] wydane zostało właśnie na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. Organ pozostawił w nim bez rozpatrzenia wniosek skarżącego złożony w sprawie o umorzenie zaległości składkowych w związku z jego nieuzupełnieniem. W związku z tym I.S. przysługiwała skarga na bezczynność organu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a. stanowi natomiast, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przy czym środkiem zaskarżenia jest również zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Powyższe przepisy oznaczają, że jeżeli stronie służyły środki zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to nie jest możliwe, bez wyczerpania trybu odwoławczego, wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadku zaś skargi na bezczynność organu podatkowego, konieczne jest uprzednie wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. i uprzednie wniesienia zażalenia. Z akt sprawy nie wynika, by I. S. wystosował do organu, zażalenie na pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Za pismo takie nie można natomiast uznać pisma strony z 25 września 2015 r., które zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zatem intencją strony było złożenie skargi. Podsumowując, skarga I. S. na pismo organu z 14 września 2015 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia i jako taka jest niedopuszczalna. To powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. należało ją odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło