I SAB/Ke 7/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w sprawie umorzenia należności z tytułu podatku rolnego oraz opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić skargę. H. K. 7 czerwca 2021 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie umorzenia należności z tytułu podatku rolnego oraz opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Powyższa skarga, jako wniesiona bezpośrednio do SKO, została przekazana do organu, który przesłał ją do siedziby Sądu wraz z odpowiedzią na skargę 1 lipca 2021 r. (data wpływu). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 4 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia dowodu, że skarga została poprzedzona ponagleniem wniesionym do organu wyższego stopnia. W zakreślonym terminie pełnomocnik złożył pismo zatytułowane "ponaglenie" opatrzone datą 22 listopada 2021 r., którego odpis jak wyjaśnił przesłał również do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Jak już wcześniej wskazano, stosownie do art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia, a więc ponaglenie powinno poprzedzać złożenie skargi na bezczynność. Zatem złożenie ponaglenia po wniesieniu skargi, nie spełnia powyższej przesłanki. W realiach rozpoznawanej sprawy skoro skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu, nie zaskarżył zarzucanej bezczynności do organu wyższego stopnia – SKO w K., to należy przyjąć, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w sprawie spełniony. Należy wskazać, że pismo przesłane do Sądu przez pełnomocnika opatrzone datą 22 listopada 2021 r., będące odpowiedzią na wezwanie Sądu z 4 listopada 2021 r. nie może zostać uznane za ponaglenie, o jakim mowa w art. 53 § 2b P.p.s.a., wniesione w rozpoznawanej sprawie. Innymi słowy - przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność organu sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków zaskarżenia przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a. Powinien zatem wnieść ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a jeżeli nie ma takiego organu - wnieść je do organu prowadzącego postępowanie. Jednocześnie należy wskazać, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ww. ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b P.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy ustalono, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia, a skoro tak skarga podległa odrzuceniu. W konsekwencji powyższego, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a