I SO/Ke 1/15

Dnia 3 czerwca 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata złożonego przed wniesieniem skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I kwartał 2009 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić M.B.od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla M. B. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.. W dniu 20 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynął przed wszczęciem postępowania sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek M. B.o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i córką w wieku16 lat. Rodzina skarżącego nie uzyskuje dochodów, żona jest osobą bezrobotną, a skarżący od 5 lat przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę 7 lat pozbawienia wolności. Skarżący nie wykazuje majątku. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową skarżącego, przede wszystkim fakt, że skarżący jest pozbawiony wolności, jak również brak dochodów uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1, § 3 ustawy p.p.s.a.