I SO/Ke 1/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z [...]doręczonym stronie 28 listopada 2016 r., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. K. z [...] r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie stosownie do pouczenia w nim zawartego, T. O. złożyła zażalenie 5 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego). Postanowieniem z [...] r., doręczonym stronie 28 grudnia 2015 r., Dyrektor Izby Skarbowej w K. z urzędu sprostował pouczenie zawarte w postanowieniu z [...] r., co do prawa złożenia środka zaskarżenia, w ten sposób, że zamiast pouczenia o możliwości złożenia zażalenia do Ministra Finansów w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., zawarł pouczenie o możliwości złożenia przez skarżącą skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Jednocześnie wezwał stronę do dokonania zmiany kwalifikacji prawnej pisma z 4 grudnia 2015 r. Postanowienie z [...] zawierało pouczenie, że w świetle art. 111 § 2 k.p.a. termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Skarżąca 4 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z 12 lutego 2016 r. doręczonym stronie w dniu 23 lutego 2016 r. odrzucił skargę podnosząc, że została ona wniesiona po upływie przewidzianego prawem terminu. Uzasadniając postanowienie o odrzuceniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, że przepis art. 112 k.p.a stanowi dla błędnie pouczonej strony gwarancję skutecznego uchylenia się od skutków uchybienia terminu wynikające z zastosowania się do takiego pouczenia, ale przy zastosowaniu wyłącznie środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu. Wobec powyższego, jeżeli z przyczyn od niej niezależnych, skarżąca nie mogła zachować terminu do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, służył jej ewentualny wniosek do Sądu o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W dniu 1 marca 2016 r. T. O., złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skarżąca powołała, że z uwagi na brak wiedzy prawniczej, w kwestii zaskarżenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K., kierowała się zawartym w postanowieniu pouczeniem wobec czego niedochowanie przez nią terminu nastąpiło z powodu okoliczności za zaistnienie których nie ponosi winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniami art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ), zwanej dalej: "p.p.s.a." - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W pierwszej kolejności należy przyjąć, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Postanowieniem z [...] r. doręczonym stronie 28 grudnia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej K.. sprostował błędne pouczenie, co do prawa złożenia środka zaskarżenia zawartego w postanowieniu z dnia [...] informując stronę o prawidłowym trybie i prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnym. Nie mnie jednak zaznaczyć należy, że w postanowieniu tym organ powołując się na art. 111 § 2 k.p.a błędnie pouczył stronę, że termin do wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia postanowienia o sprostowaniu. Według bowiem nowego brzmienia art. 111 § 2 k.p.a w zw. z art. 126 k.p.a dla strony termin wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia lub ogłoszenia ale tylko postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji, co oznacza, że w przypadku postanowienia o sprostowaniu terminy te biegną od dnia doręczenia postanowienia, które podlegało sprostowaniu, a nie od dnia doręczenia postanowienia prostującego. W związku z zaistniałą sytuacją należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała dopiero w dniu 23 lutego 2016 r. tj. w chwili otrzymania przez stronę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z 12 lutego 2016 r. o odrzuceniu skargi. W tym dniu bowiem strona ostatecznie w sposób jednoznaczny powzięła wiedzę o właściwym trybie zaskarżenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r., i tym samym rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienie skargi złożony w dniu 1 marca 2016 r., należało uznać za wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego należało przejść do oceny wystąpienia przesłanki dotyczącej braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z treścią art. 112 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267), błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Sytuacja polegająca na błędnym pouczeniu miała miejsce właśnie w przedmiotowej sprawie, w której Dyrektor Izby Skarbowej w K. w postanowieniu z [...] r. błędnie pouczył stronę o prawie, trybie i terminie złożenia przysługującego środka zaskarżenia. Jednocześnie w postanowieniu z [..] r., stanowiącym sprostowanie postanowienia z [...] r, organ zawarł błędne pouczeniu co do rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi na skutek wydania postanowienia o sprostowaniu. Powyższe spowodowało złożenie skargi po terminie a w konsekwencji jej odrzucenie. Tym samym z przyczyn leżących po stronie organu, strona pozbawiona została możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Treść art. 112 k.p.a wskazuje, że w takiej sytuacji skarżący nie może ponosić winy w nieterminowym dokonaniu czynności procesowej. W wyniku dwukrotnego błędnego pouczenia w tym zakresie strona nie posiadała wiedzy co do trybu, terminu oraz prawidłowego rozpoczęcia biegu terminu do złożenia przysługującego jej środka zaskarżenia od postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uchybienie terminowi do wniesienia w niniejszej sprawie skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia